Jane Eyre, bir başkaldırı!
Okuduğum her anda hissettiğim şeyi tek bir kavramla açıklasam sanırım bu kavram “Başkaldırı” olurdu. Dönemin baskıcı, tutucu olmasına karşılık yazarın böyle bir kitap yazması kadınların bulunduğu konuma verilen en güzel başkaldırı benim için. Başından sonuna kadar değişmeyen bir şey var Jane’in mücadelesi. Başına ne gelirse gelsin her şeye karşı mücadele eden güçlü olma yolunda ilerleyen bir kadın karakter. Jane’in en büyük talihsizliği bir aileye sahip olmamasıydı. Küçük yaşlarda kendisini aşağılayan, evlatlarından her daim ayrı tutan, ona travmatik olaylar yaşatan yengesiyle geçirdiği zor zamanlar onun üzerinde hayli etki bırakmıştır. Beni üzen on yaşlarında bir çocuğun sevgiden, ilgiden uzak, sürekli aşağılanması ve yok sayılmasıydı. Yengesi ile yaşadığı süreçte yaşadıkları beni çok üzdü. Özellikle de kapatıldığı kırmızı odada yaşadığı travma. Ama ona o zayıf, korkmuş, güçsüz hissettiği halde beni ona hayran bırak bir özelliği vardı “Başkaldırması” kitap boyunca en hayran kaldığım kendimle en çok özdeşleştirdiğim noktası bu oldu. Yengesinin yanından ayrılıp yatılı okula gittiğinde geldiği yere göre rahatlamış olsa da onu burada da ciddi zorluklar beklemektedir. Ama her zorlukta insanı bulunduğu yere bağlayan kıymetli kişiler olabiliyor. Onun en büyük şansı arkadaşı Helen ve yatılı okulun müdiresi idi. Ama bu insanlar da onun hayatındaki görevini tamamlayınca kendine artık çıkar bir yol arayan Jane mürebbiye olarak bir evde iş bulur. Dönemde mürebbiyelerin nasıl yok sayılıp aşağılandığı, yok sayıldığını kitap boyunca şahit oluyoruz. Ama Jane için burası bir şans. Geldiği yerlere göre burada daha rahat ve huzurludur. Zamanla evin beyi ile samimileşirler ve aralarında bir aşk başlar. Her aşkta olduğu gibi bu aşkın da getirdiği çeşitli zorluk ve acılar var. Aşkına ve yaşadığı zorluklara rağmen direnen bir kadına şahit oluyoruz. Duruşu olan, güçlü, şefkatli, sadakat sahibi bir kadın. Beni kendine çoğunlukla hayran bırak bir kadın oldu. Kitap sade, akıcı. Yer yer mutlu yer yer insan üzerinde mahzunluk bırakan etkileyici bir kitaptı.
Bana kalanlar
-İnsanın varoluşunun en önemli anlamlarından biri mücadelesidir.
-Yaşam bazen bizim bir şeylerden vazgeçmemizi gerektirir.
-İnsan duygularıyla vardır, duyguların olmadığı her şey kördür.
-Eğer iki kişi arasında aşk gerçekse onlar hiçbir zaman ayrılmazlar. Belki bu dünya birleştirmez ama inandıkları dünya onları bir araya getirecektir. Ruhlar ayrılmayacaktır.
-Sadakat her şeyin temelidir.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.