Henüz arkasına göz atmamışken bile sahip olduğu isimden dolayı ilginç bir okuma olacağını tahmin etmek zor değildi. Ki çokça karşıma çıkıyordu. Neredeyse her sezon kendini hatırlatan bir kitaptı benim için.
Her şeyden önce zannediyorum nispeten daha popüler olan kitabı 
Dansa Davet'i okumakla iyi etmişim. Az çok yazarın ironik anlatımını o kitapta deneyimlemiştim. Ve yeri gelmişken Dansa Davet okuması her yönüyle çok keyifli bir kitaptı.
Bu kitaba dönecek olursam yine konusu bakımından tam manasıyla beni cezbeden bir kitap. Ve yoğunluktan dolayı okuma hızım hayli düştü, kısa oluşu ve baskısı da yardımcı oldu bir nebze. Duru, akıcı bir anlatımı var. Çoğunlukla diyaloglar üzerinden kurulan dinamikler nedeniyle hep yüzeyde kaldığımız bir kurgu. Fakat bu kadar kısa bir eserde yığılan 5 karakteri derinlemesine incelemek çok da iyi bir seçim olmazdı. Ne de olsa odak noktası intihar dükkanı. İntihar gibi kötü çağrışımlı bir olguyu garip bir biçimde ilgi çekici hale getirmiş. Özellikle Tuvache ailesinin müşterilere ürünlerini pazarladığı kısımları okurken çok keyif aldım. Örneğin Death Kiss, İntihar kitleri gibi yaratıcı şeyler.
Yazarın kalemini ve karikatürist olduğu gibi detayları bilmesem bu kaliteli fikrin daha da dallanıp budaklanmasını, kitabın ebatının şimdikinin üç katı falan olmasını isterdim. Özellikle karakterlerin her birini keşfedip dükkanda olan değişimi ağır adımlarla takip etmek. Öyleki potansiyeli yüksek bir konu.
Özetle benim için ortalama, bununla beraber keyifli bir okuma deneyimi oldu. Listesinde olup elbet bir gün kapağını aralayacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
(Kitabın son cümlesi son anda monotonluğun o hissiyatını tek başına yok etti.)
-Normal şartlarda çok sevdiğim ya da asla ısınamadığım kitaplara inceleme yazarken neden aniden bu kitap hakkında konuşuyorum hiçbir fikrim yok. Ortalama bulduklarım genelde tehlikeli oluyor, şu an kendimi bu kitaba karşı açıklama ihtiyacı duydum misal, neden? cidden bilmiyorum. Bana yüklediği bu sorumluluk hissiyatından dolayı onu ait olduğu rafa kaldırıyorum ve sanırım uzun süre orada kalacak...
Dansa Davet'i okumakla iyi etmişim. Az çok yazarın ironik anlatımını o kitapta deneyimlemiştim. Ve yeri gelmişken Dansa Davet okuması her yönüyle çok keyifli bir kitaptı.
Bu kitaba dönecek olursam yine konusu bakımından tam manasıyla beni cezbeden bir kitap. Ve yoğunluktan dolayı okuma hızım hayli düştü, kısa oluşu ve baskısı da yardımcı oldu bir nebze. Duru, akıcı bir anlatımı var. Çoğunlukla diyaloglar üzerinden kurulan dinamikler nedeniyle hep yüzeyde kaldığımız bir kurgu. Fakat bu kadar kısa bir eserde yığılan 5 karakteri derinlemesine incelemek çok da iyi bir seçim olmazdı. Ne de olsa odak noktası intihar dükkanı. İntihar gibi kötü çağrışımlı bir olguyu garip bir biçimde ilgi çekici hale getirmiş. Özellikle Tuvache ailesinin müşterilere ürünlerini pazarladığı kısımları okurken çok keyif aldım. Örneğin Death Kiss, İntihar kitleri gibi yaratıcı şeyler.
Yazarın kalemini ve karikatürist olduğu gibi detayları bilmesem bu kaliteli fikrin daha da dallanıp budaklanmasını, kitabın ebatının şimdikinin üç katı falan olmasını isterdim. Özellikle karakterlerin her birini keşfedip dükkanda olan değişimi ağır adımlarla takip etmek. Öyleki potansiyeli yüksek bir konu.
Özetle benim için ortalama, bununla beraber keyifli bir okuma deneyimi oldu. Listesinde olup elbet bir gün kapağını aralayacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
(Kitabın son cümlesi son anda monotonluğun o hissiyatını tek başına yok etti.)
-Normal şartlarda çok sevdiğim ya da asla ısınamadığım kitaplara inceleme yazarken neden aniden bu kitap hakkında konuşuyorum hiçbir fikrim yok. Ortalama bulduklarım genelde tehlikeli oluyor, şu an kendimi bu kitaba karşı açıklama ihtiyacı duydum misal, neden? cidden bilmiyorum. Bana yüklediği bu sorumluluk hissiyatından dolayı onu ait olduğu rafa kaldırıyorum ve sanırım uzun süre orada kalacak...
·
480 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.