Louisa May Alcott'un "Küçük Kadınlar" eseri, benim için bir kitaptan çok, çocukluğumdan kalma, sıcak bir hatıra defteri gibi. Bu roman, dört kız kardeşin—Meg, Jo, Beth ve Amy'nin—yoksullukla, savaşın yokluğuyla ve en önemlisi kendi iç dünyalarındaki karmaşayla nasıl başa çıktığını anlatıyor. Ancak bu, sadece bir büyüme hikayesi değil; koşulsuz aile sevgisinin ve kız kardeşlik bağının ölümsüz bir ilahisi.
Özellikle Jo March karakteri, asi ruhu, özgürlük aşkı ve yazma tutkusuyla bana her zaman en yakın hissettiren oldu. Onun hayalleri, yaptığı hatalar ve kadın olmanın o dönemin beklentileriyle mücadelesi, günümüzde bile taptaze bir ilham kaynağı.
Kitap, sizi bir battaniyenin altına çağırıp, March ailesinin şöminesinin sıcaklığını hissettiriyor. Ben okudukça, o dönemin masumiyetini özlüyor ve kendi ailemin kıymetini bir kez daha anlıyorum. Eğer kalbinizin biraz neşeye, biraz hüzne ve bolca sevgiye ihtiyacı varsa, bu klasiği okumayı ertelemeyin.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.