“ Önce ekmek. Sonra başkası. Okumak, bir meslek sahibi olmak, evet ama neyle? Önce ekmek, sonra her şey.”
“ Atacaklar mı kodese? Atsınlar be. Soba mayıs ortalarına kadar yanarmış, kayıntı bol, barbut. Hava bugün sıcaksa bile yarın bozabilir. Apartmanların kaloriferleri de söndü. Barınılmaz hâle geldi ızgaralar. Ohh, kodes be, kodes!”
“ Beni düşündüler mi? Benim istikbalimi düşündüler mi? On beşimde yoktum boynuma işporta takılıp sokaklara salıverildiğimde. Benim canım yok muydu? Ben insan değil miydim? Okuyan, birer meslek sahibi olan arkadaşlarıma hâlâ içim yanarak bakmam mı?
#önceekmek kitabı, 1969 yılında hem Türk Dil Kurumu hem de Sait Faik Hikâye Ödüllerini kazanmış. Toplamda on yedi hikâyenin yer aldığı eser, insanların yaşama tutunma çabalarını, kavgalarını ele alıyor. Karakterler bizden birileri, yanı başımızdalar sanki. Daha iyi yaşayabilme adına verdikleri mücadeleler ile bizlere umut olurken zorluklara karşı direnme gücü ile ışık olmaya devam ediyorlar. Kimi zaman hüzünlendiren kimi zaman tebessüm ettiren ama en çok düşündüren eserin her okurun kitaplığında bulunması gerekir diye düşünüyorum. En sevdiğim hikâye “ İncir Çekirdeği” oldu.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.