Sizi rahatsız etmeye geldim! /Çağının İbni Haldun’u…
Bir öğretmen,
Bir yazar,
Bir düşünür,
Bir çevirmen,
Bir direnişçi,
Bir sosyolog,
Bir doktor,
Bir şehit…
“İngiliz istihbaratının yardımıyla SAVAK tarafından şehit edildi.” İslam ve Batı medeniyetini yaşadığı dönemde yakından tanıyan ve İran gençlerini peşinden sürükleyen, aydınların sevilmediği bir coğrafyada aydın, inandığı doğrulardan vazgeçmeyen, İslam medeniyetini özüne döndürmeye çalışan adam Ali Şeriati… Ama en çok onu Müslümanlar sevmedi. Hurafelere, İslam’ın özünde olmayan şeylere ve o şeylere hizmet edenlere karşıydı çünkü.
“Ne zamandan itibaren insan insan olur?
‘Anlayabildiği’ andan itibaren.”
Neden kimsenin elinde 
Ali Şeriati kitabı göremiyoruz?
Sorgulayan bir okurun eline en yakışacak kalemlerden biri oysa Şeriati…
Okuyan, eleştiren, dünya duyarlılığı olan, boyun eğmeyen, cesur bir insanın başucu kitaplarından biri olmalı. Yoksa Batı ne derse onu mu okuyoruz? Batı nasıl düşünmemizi isterse onlar gibi düşünüyor, onların hayranlık duyduğu şeylere hayran oluyor, hayatı onlar gibi mi yaşıyoruz? “Onlar uyandılar, bizse uykuya daldık. Hıristiyanlar ve Yahudiler bir oldular bizse yüz. Onlar zenginleşti ve güç kazandılar, bizse fakirleştik ve zayıfladık!” Neden? ““Batı, bir dünya değil; bir rüyadır. Ama bu rüya bizim için değil,” der 
Cemil Meriç, Batı rüyasına Batının kendisinden çok biz inanırken!
İnsan gibi yaşamak "kendi için" değil, "başkaları için" yaşamaktır.
Başkaları için harcanan bir ömrün hikâyesi onunkisi… Milleti kendisine düşmanken milletine feda edilen bir yaşamın. En çok okuyandan korkuluyordu, o okuyordu; en çok gençleri peşinden sürükleyenden korkuluyordu, o sürüklüyordu. Uyanan değil, uyuyan İslam dünyası istiyordu Batı, o uyandırıyordu. “Onlar hepimizi ve her şeyimizi maymun gibi yetiştirmek ve maymunlaştırmak istiyorlar: üniversite hocalarımızı, şairlerimizi, büyüklerimizi, sanatçılarımızı, filozoflarımızı, kadınlarımızı, erkeklerimizi, hayatlarımızı, şehirlerimizi, ailelerimizi… hatta çocuklarımızı!” Şeriati öldü, ama oyun devam ediyor öyle değil mi? Çürüyor, benliğimizi yitiriyoruz. En önemli değerlerimizden başladık yitirmeye… Bakın sosyal medyaya… Oynayan oynayana!
“Geldiler, yaktılar, öldürdüler, yağmaladılar ve...
Ama gitmediler!”
Ama gitmediler…
Savaşarak yapamadıklarını yozlaştırarak yapıyorlar.
“Taklit eden, taklit ettiği medeniyetin kölesi olur,” diyor 
İbn-i Haldun, daha ne kadar köle olmaya devam edeceğiz?
Ölüp yitene kadar mı?
“Sonra ölüyorsun,
Seni yerin kalbine koyuyorlar,
Yine toprak oluyorsun,
Senden geriye hiçbir şey kalmıyor,
‘Sen’ kalıyorsun.”
Yüzünüze tokat gibi çarpacak bir kitap,
Soğuk duş almış etkisi yaratacak,
Sorgulayacak, sorgulatacak, düşündürecek, acıtacak…
Okuyacaksak böylesini okuyalım! Uyutmak değil uyandırmak için olmalı kitaplar, harekete geçirmek için! Bitince seni başka bir sen yapmak, ruhuna şüphe tohumları ekmek için!
Bir duası var yazarın sonunda, onunla bitirmiş kitabını, ben de onunla bitirmek isterim:
Ey Rabbim!
Alimlerimize sorumluluk; müminlerimize aydınlık,
aydınlarımıza iman, tutucularımıza anlayış,
anlamışlarımıza tutuculuk,
uyumuşlarımıza uyanıklık,
uyanıklarımıza irade,
dindarlarımıza din,
şairlerimize şuur,
araştırmacılarımıza hedef,
umutsuzlarımıza umut,
zayıflarımıza güç,
oturmuşlarımıza kıyam,
donup kalmışlarımıza hareket,
ölülerimize hayat,
körlerimize görüş,
suskunlarımıza feryat,
küfürbazlarımıza edep,
halkımıza özbilinç ve izzet bağışla.
Allahım!
Bana yenilgide çabalama; umutsuzlukta sabretme,
yoldaşsız yürüme, silahsız savaşma,
ödülsüz çalışma, dünyasız din,
isimsiz yücelik, ekmeksiz hizmet,
riyasız iman, gösterişsiz iyilik, hevessiz aşk ve,
halkın kalabalığı arasında yalnızlık nasip et!
Nasıl güzel bir dua, halkın kalabalığı arasında yalnızlık nasip et!
Uyanışlara vesile olması dileğiyle…
Ali Şeriati kitabı göremiyoruz?
Sorgulayan bir okurun eline en yakışacak kalemlerden biri oysa Şeriati…
Okuyan, eleştiren, dünya duyarlılığı olan, boyun eğmeyen, cesur bir insanın başucu kitaplarından biri olmalı. Yoksa Batı ne derse onu mu okuyoruz? Batı nasıl düşünmemizi isterse onlar gibi düşünüyor, onların hayranlık duyduğu şeylere hayran oluyor, hayatı onlar gibi mi yaşıyoruz? “Onlar uyandılar, bizse uykuya daldık. Hıristiyanlar ve Yahudiler bir oldular bizse yüz. Onlar zenginleşti ve güç kazandılar, bizse fakirleştik ve zayıfladık!” Neden? ““Batı, bir dünya değil; bir rüyadır. Ama bu rüya bizim için değil,” der Cemil Meriç, Batı rüyasına Batının kendisinden çok biz inanırken!
İnsan gibi yaşamak "kendi için" değil, "başkaları için" yaşamaktır.
Başkaları için harcanan bir ömrün hikâyesi onunkisi… Milleti kendisine düşmanken milletine feda edilen bir yaşamın. En çok okuyandan korkuluyordu, o okuyordu; en çok gençleri peşinden sürükleyenden korkuluyordu, o sürüklüyordu. Uyanan değil, uyuyan İslam dünyası istiyordu Batı, o uyandırıyordu. “Onlar hepimizi ve her şeyimizi maymun gibi yetiştirmek ve maymunlaştırmak istiyorlar: üniversite hocalarımızı, şairlerimizi, büyüklerimizi, sanatçılarımızı, filozoflarımızı, kadınlarımızı, erkeklerimizi, hayatlarımızı, şehirlerimizi, ailelerimizi… hatta çocuklarımızı!” Şeriati öldü, ama oyun devam ediyor öyle değil mi? Çürüyor, benliğimizi yitiriyoruz. En önemli değerlerimizden başladık yitirmeye… Bakın sosyal medyaya… Oynayan oynayana!
“Geldiler, yaktılar, öldürdüler, yağmaladılar ve...
Ama gitmediler!”
Ama gitmediler…
Savaşarak yapamadıklarını yozlaştırarak yapıyorlar.
“Taklit eden, taklit ettiği medeniyetin kölesi olur,” diyor İbn-i Haldun, daha ne kadar köle olmaya devam edeceğiz?
Ölüp yitene kadar mı?
“Sonra ölüyorsun,
Seni yerin kalbine koyuyorlar,
Yine toprak oluyorsun,
Senden geriye hiçbir şey kalmıyor,
‘Sen’ kalıyorsun.”
Yüzünüze tokat gibi çarpacak bir kitap,
Soğuk duş almış etkisi yaratacak,
Sorgulayacak, sorgulatacak, düşündürecek, acıtacak…
Okuyacaksak böylesini okuyalım! Uyutmak değil uyandırmak için olmalı kitaplar, harekete geçirmek için! Bitince seni başka bir sen yapmak, ruhuna şüphe tohumları ekmek için!
Bir duası var yazarın sonunda, onunla bitirmiş kitabını, ben de onunla bitirmek isterim:
Ey Rabbim!
Alimlerimize sorumluluk; müminlerimize aydınlık,
aydınlarımıza iman, tutucularımıza anlayış,
anlamışlarımıza tutuculuk,
uyumuşlarımıza uyanıklık,
uyanıklarımıza irade,
dindarlarımıza din,
şairlerimize şuur,
araştırmacılarımıza hedef,
umutsuzlarımıza umut,
zayıflarımıza güç,
oturmuşlarımıza kıyam,
donup kalmışlarımıza hareket,
ölülerimize hayat,
körlerimize görüş,
suskunlarımıza feryat,
küfürbazlarımıza edep,
halkımıza özbilinç ve izzet bağışla.
Allahım!
Bana yenilgide çabalama; umutsuzlukta sabretme,
yoldaşsız yürüme, silahsız savaşma,
ödülsüz çalışma, dünyasız din,
isimsiz yücelik, ekmeksiz hizmet,
riyasız iman, gösterişsiz iyilik, hevessiz aşk ve,
halkın kalabalığı arasında yalnızlık nasip et!
Nasıl güzel bir dua, halkın kalabalığı arasında yalnızlık nasip et!
Uyanışlara vesile olması dileğiyle…·
2.644 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ne böyle kitaplar okunur ne tanınır yazarları... Popüler olmayan, nitelikli eserler çok az insana hitap etmiştir hep.
Mikail Balcı Yüreğinize sağlık. Çok etkileyici bir yazı. Ali Şeriati, gerçekten de okunması gereken bir yazar, bir düşünür. Özellikle gençlerimizin okumasını isterim.
Ama öyle bir Yalnızlık ki Halk içinde Hak ile olan bir yalnızlık nasip et Ya Rabbi...
Hocam kaleminiz daim Hakk'ı yazsın...
Her kitap okunmalı her kitaptan bir cümle damlamalı yüreklere.
En sevdiğim kitaplardan biridir. Küçük ama çok hacimli bir kitap di mi hocam? İncelemeniz kitabı ve Ali Şeriati'yi öyle güzel anlatmış ki kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Dua cidden çok güzeldi. Amin ... Amin... Aminnnn.🤲🌹