Peyami safa ve ruhçulukEdebiyat
Dokuzuncu hariciye koğuşuna bayılmıştım ve kesinlikle birkac Peyami Safa kitabı daha okumalıyım diye düşündüm. Arkadaşımın önerisi ile tanıştım bu kitapla fakat büyük bir hayal kırıklığı yaşadım. Kitap çok natüralist bir düzlemde başlıyor. Ana karakterimiz ferit tıp fakültesini bırakmış şimdi de felsefe okuyor. Babası falan da epey inançsız kendisi de tam bir natüraiist. Sonra feritin başına gerçeküstü şeyler geliyor. E tabi natüralist ferit de bunu rasyonel bir şekilde açıklamaya çalışıyor. Deli miyim acaba duygularım mı yanıldı vb... Fakat bir cevap bulamıyor bu olanların sebebine. Sonrasında bu olağanüstülükler o kadar artıyor ki kitabın sonunda karakterimiz bir kimlik değişimi yaşıyor. Bir de araya giren Azizin tiratlari var ki yazar bağıra bağıra önemli olanın materyalizm değil insanın bireysel deneyimleri olduğunu söylüyor. E bu Ferit koltuğa oturunca nasil ölen birinin vizyonunu aldı sorusuna cevap yok. Daha doğrusu yazar bunu anormal karşılayan materyalizme tü kaka diyor tüm kitap. Naturalist adamın başına gerçeküstü şeyler getirip kafasına vura vura kendi istediği kıvama getiriyor birnevi.Olmamış.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.