“Güç olan ölüm değil, dedi. Ölüme yaklaşırken anlamak. Düşün bir, bir kör olarak yaşıyorum ve gözlerim ölmeden önce açılıyor. Korkunç bir şey bu.”
“Ya da bir sağır gibi, öyle değil mi?” dedim.
“Sen de yaşayacaksın bu anları, dedi teyzem. Ne soru sorabileceksin, ne cevap verebileceksin.”
• Leş - Ferit Edgü
Leş’i bitirdim. Yani, o kadar güzeldi ki, nasıl anlatacağımı bilmiyorum. 9 ayrı öykü kitabının bir araya getirildiği, 181 öyküsünden oluşan bu kitapta her gün birkaç öykü okuyarak, yavaş yavaş ilerledim. Bazıları minicik, üç beş cümlecikti ama bütün gün zihnimde dolanıp durdu. Tabii arada daha yüzeysel gelen, okuduğumda pıt diye uçup gidenler de vardı. Hepsi aynı tatta değildi yani. Ama genel olarak çok güzeldi. Ben böyle az sözcükle kocaman duygular bırakan yazarları okumayı zaten hep çok seviyorum. Bu yüzden Ferit Edgü’yü tanımak için öykülerini tercih ettim. İyi ki de öyle yapmışım. O sakin, kelimelerde cimri fakat duyguda ve düşüncede cömert anlatımını çok beğendim.
Edgü’nün öykülerinde en sevdiğim şey de hayatın her köşesinden tutuyor olmasıydı. Ölüm, yaşam, aile, dostluk, aşk, yalnızlık, hüzün, deniz, orman, güneş, yağmur… hepsi günlük yaşamın içinde yerini buluyor. Az sözcükle tam da dozunda duygular, tanıdık, yakın hisler uyandırıyor Edgü. Diğer eserlerinde de böyle midir bilmiyorum ama onları da okumak için de sabırsızlanıyorum.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.