"GÖLGEDEKİ YÜZLER"
"Küçük bir ölümdür uyku. Belki de ölümün provası. Böyle sessiz sakin bir dibe çekiliş. Tersi de olabilir. Batıyormuş gibi görünürken uçuş, kanatlanış, yükseliş... Kaderin koyduğu son nokta."
Sanat galerilerinde dolaşırken hiç durup bir tablonun önünde, “Acaba bu resmi yaparken ressam ne hissediyordu?” diye düşündünüz mü? Ya da bir heykelin karşısında, “Bu taşa bu duygu nasıl işlendi?” diye merak ettiniz mi?
Kitap, tam da bu soruların peşine düşüyor. Heykeltıraş ve seramik sanatçısı kimliğini edebiyatla buluşturan yazar, sanat tarihinin unutulmaz eserlerinin ardındaki “gölgede kalmış” insan hikâyelerini edebi bir dille anlatıyor biz, okuyucularına.
Edebiyat ile görsel sanatların dans ettiği, kelimelerin fırça darbelerine, cümlelerin heykelin kıvrımlarına dönüştüğü bir kitap hayal edin. Bu kitap, sadece bir öykü derlemesi değil; bir sanat galerisi ile edebiyat atölyesinin iç içe geçtiği, çok katmanlı bir yolculuk. Sanatın arkasındaki insanı merak eden her okura hitap eden iddialı ve başarılı bir edebiyat eseri. Sadece edebiyatseverlere değil, resim, heykel ve müzikle ilgilenen, sanatı sadece estetik değil aynı zamanda varoluşsal bir ifade olarak gören herkese sesleniyor.
Kitabın en çarpıcı yanı, her bir öykünün çıkış noktası. Yazar, sanat tarihinin kilometre taşları niteliğindeki eserleri seçmiş ve onların durağan görüntülerinin ardında yatan, belki de hiç duymadığımız dramları, tutkuları, yalnızlıkları ve yaratım sancılarını hayal gücünün iplikleriyle dokuyor. Her öykünün başında, ona ilham veren eserin fotoğrafının yer alması da bize eşsiz bir olanak sunuyor: Önce esere bakmak, onu seyretmek, ardından o eserin ruhundan doğan hikâyeye dalmak.
Sanat tarihine damga vurmuş on iki ressam, heykeltıraş ve müzisyenin hayatından dramatik, dokunaklı veya karanlık bir kesiti, o sanatçının en ikonik eserlerinden birinin merkezde olduğu bir kurguyla anlatıyor.
Her öykü bağımsız olsa da kitabın bütününde dolaşan ortak bir ruh var: Gölge. Yazar, gölgeyi hem bir metafor hem de bir duygu mekânı olarak kullanıyor. Bazen eserin ardındaki unutulmuş bir hikâye, bazen karakterlerin kimseye söyleyemediği bir duygu, bazen de sanatçının ruhunda kalmış karanlık bir iz olarak karşımıza çıkıyor.
Eser, âdeta bir zaman tüneli gibi farklı dönem ve disiplinlerden sanatçıları buluşturuyor.
. Rodin – “Öpüş”: Heykelin tutkulu ve bir o kadar statik dokunuşunun ardında, belki de donmuş bir pişmanlık veya toplumsal bir yasak vardır.
. Van Gogh – “Tutuklular Çemberi”: Resimdeki dairesel hareket, sanatçının ruhsal hapishanesinin ve özgürlük arzusunun metaforu olabilir.
· Mihri Müşfik – “Otoportre”: Bu otoportre, sadece bir yüz betimlemesi değil, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçişte bir kadın sanatçının kimlik mücadelesinin bir manifestosudur.
. Çaykovski’nin “Fındıkkıran”ı sadece bir bale müziği değil, belki de bestecinin iç hesaplaşmalarının notalara dökülmüş halidir.
Sanatseverler için: Sevdiğiniz eserlerin arka planına dair edebi ve insani bir yolculuğa çıkmak, onlara bakışınızı değiştirecek.
Edebiyat okurları için: Kurgu ile gerçekliğin, biyografi ile öykünün ustalıkla harmanlandığı, dil ve anlatımda titiz bir işçilik göreceğiniz bir kitap.
Yeni temalar arayanlar için: Edebiyatımızda halen nadir işlenen “sanat ve sanatçı psikolojisi” temasını merkeze alan özgün bir ses.
Kitapla Kalın.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.