Sarah Jio’nun kalemiyle ilk tanışmam, yıllar önce küçücük bir çocukken okuduğum "Böğürtlen Kışı" sayesinde oldu. O zamanlar yaşım ne duyguların derinliğini ne de kelimelerin taşıdığı yükü anlamaya tam olarak yetmese de, kalbime dokunan bir şeyler olmuştu. O hikâyeyi hâlâ unutamam.
"Yağmur Sonrası" da aynı şekilde içime işledi. Sarah Jio, yine incelikle işlenmiş bir hikâyede geçmişle bugünü buluşturuyor, kalp kırıklıklarını, beklenmedik umutları ve affetmenin ne kadar iyileştirici olabileceğini anlatıyor. Romanın her sayfasında yağmurun ardından gelen tazelik gibi bir his var; hüzünlü ama umut dolu, kırık ama onarıcı.
Karakterlerin içsel yolculuğu, sırların birer birer açığa çıkışı ve en önemlisi, sevginin her şeye rağmen yolunu bulması... Bunlar, kitabı okurken kalbinizin bir köşesinde sessizce bir şeylerin yeşermesine neden oluyor.
Sarah Jio, duyguların dilini o kadar güzel konuşuyor ki, sanki sadece bir hikâye değil, kendi içimizde unuttuğumuz duygular da satırlardan çıkıp bize yeniden dokunuyor.
Keyifli okumalar..
Ve belki bir gün, kendi yağmurumuzdan sonra açan güneşi biz de buluruz :)
·
140 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.