İhtiyar bir adam, kör bir köpek, bir mısır fidesi… Yan Lianke bu üç canlı üzerinden direncin, anlamın, umudun hikâyesini kurmuş.
Çin’in Balau Sıradağlarının eteğindeki köyde kuraklık tüm ekinleri kurututtuğu ve kıtlık başladığı için tüm köy halkı göç eder. Geriye son anda gitmekten vazgeçen 72 yaşındaki adam ve yağmur ritüeli sebebiyle gözleri kör olan bir köpek kalır. Bir de mısır fidesi. Bütün roman boyunca susuzlukla, açlıkla mücadele eden bu iki dost birbirlerine ve mısır fidesini yaşatmaya tutunurlar. Koşullar çok çetindir, ufukta görünen bir ışık da yoktur. Ama ihtiyar vazgeçmez. Güçlü kararlılığıyla bizi de bu mücadeleye ortak eder.
“…ikimiz birlikte yaşamalıyız, ne dersin ha? Biriyle birlikte yaşayınca hayatın tadı da bir başka oluyor be.”
“Haydi gidelim, dedi ihtiyar, ayın battığına inanmazsan yıldızların parladığını da göremezsin, şansımızı başka bir yerde arayalım.”
“Göğü açlıktan öldürebilirsin, yeri açlıktan öldürebilirsin ama beni, bu yaşlı adamı, açlıktan öldüremezsin, dedi ihtiyar.”
“Yaşamak ölmekten yeğdir yine.”
Öyle… Yaşamak ölmekten yeğ… Unutulmayacak o güçlü romanlardan, sevdim!
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.