Biz bir aileyiz...
Hepimiz çalışma hayatının içerisinde en azından bir kere bu cümleyi duymuşuzdur. Bu nedenle çoğu patron bize maaş değil de harçlık verdiğini düşünür.
Beatriz Serrano’nun bu kitabını okurken aklımdan geçen çok fazla şey oldu ancak en önemlisi o “Kurumsal Şirket” etiketi altındaki iki yüzlü davranışlar sanırım. Evet dedim, başıma bir şey gelse ne düşünürler acaba, Düşdünya’dan iyi bir insandı, çok eğlenceliydi, işinde iyiyiydi. Sanırım bu cümlelerin çoğu yalan olur, her şeyden önce insan kimliğim çok umrunda olmayan bir makinanın dişlilerinden sadece biriyim, ben kırılırsam yenisini takıp yollarına devam ederler. Belki ilk kayboluş yıldönümümde benim için bir dakikalık saygı duruşu bile yaparlar. :)
Romanın dili gayet akıcı arada bazı pürüzler ve uzun bölümler olsa da bir şekilde gidiyor bunda çevirmenin de emeğinin çok olduğunu düşünüyorum. Bu roman çalıştığı işten memnun olanlar değil de, daha çok yaşamak için çalışmak zorunda olanlara yazılmış. Bir de roman içinde müzede geçen Hieronymus Bosch Dünyevi zevkler bahçesi göndermesi çok iyiydi.
Sevgilerimle
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.