Yani nasil anlatsam ki okurken hissettiklerimi..
Hem sosyolojik hem psikolojik noktalara deginen metaforik anlatimiyla mukemmel bir kitap.. kac cumlenin altini cizdim bilinmez. Adaletin yalnizligiyla yogrulan ve ölümle biten güzel son, güzel son diyorum cunku iyilesmis ve oh be diyebilecegim bir sondu benim icin belki ölümle bu kadar iyi anlasabildigimdendir bilemiyorum.. neyse son paragraf anisina
"Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdum, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Bir hayat daha yok.
Yok..."
Teşekkürler Nermin Yıldırım 
Nermin Yıldırım 
Dokunmadan
Nermin Yıldırım Dokunmadan
·
34 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.