Orhan Kemal’in Baba Evi eseri yarı otobiyografik sayılabilecek ilk romanıdır. Kahramanın Adana’daki yoksulluk ve aile içi çatışmalarla dolu çocukluk yıllarını anlatır. Babası idealist ama geçimsiz bir aydındır, ekonomik olarak da istikrarsızdır. Ailenin geçim sıkıntıları, evden eve taşınmalar, babanın siyasî sürgün günleri çocuğun psikolojisini derinden etkiler. Bir süre annesiyle birlikte memlekette kalmak zorunda kalır; baba ise İstanbul’da sürgündür. Daha sonra kahraman da İstanbul’a gider fakat orada da beklentileri karşılanmaz. Aile bağları zayıflar, geçim problemi ağırlaşır. Bu süreç, onun çocukluktan kopup hayata atıldığı dönemin başlangıcıdır. Roman boyunca kahraman, yoksullukla mücadele ederken bir yandan da babasını anlamaya, kendi yolunu bulmaya çalışır. Yoksulluk ve sınıf mücadelesi,
Baba-oğul çatışması ve kimlik arayışı ve bireyselleşme gibi temalar yoğunluktadır. Okumanızı öneririm.
·
183 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.