İnsanın iç dünyasını, geçmişin ağırlığıyla birlikte ele alan samimi anlatımı olan bir kitap. Karakterlerin kaygıları, kırılganlıkları ve zaman zaman sertleşen duygusal iklimi oldukça gerçek. Romanın dili hem akıcı hem de ölçülü. Okurken bir olay örgüsüne tanıklık etmekten çok, o dünyanın içine yavaş yavaş yerleşmiş gibi hissediyorsunuz. Sadece bir hikâye anlatmıyor geçmişle yüzleşmenin, insanın kendi iç daralmasıyla hesaplaşmasının ve kültürel belleğin izlerini sürmenin samimi bir iç yolculuğuna kapı aralanıyor. Bazı öğeler çok yoğun hissediliyor; renklerin dili neredeyse karakterlerin duygularına eşlik ediyor. Kırmızının sertliği ile yeşilin huzuru, hikâyenin ruh hâlindeki dalgalanmaları görünmez bir fon gibi taşıyor. İsimler ise apaçık Anadolu’ya ait; şehirde rastlanmayacak kadar yerel, köy hayatının ağırlığını ve doğallığını hatırlatan bir etki yaratıyor. Kışın sert soğuğu, yalnızca mekânın değil, zaman zaman karakterlerin iç dünyasının da soğukluğunu hissettiriyor. Bu karanlığın arasında beliren küçük sevgi anları ise samimi, sıcak ve kırılgan. Hastalık teması da bu atmosferin içine ince bir sızı gibi yerleşiyor hem bedenin hem de ruhun zaman zaman tökezleyişini görüyorsunuz. Tüm bu unsurlar birleştiğinde kitap, duyguların ve mekânın aynı potada eridiği içten bir anlatı haline geliyor. Meslektaşım Yücel Öğretmenimin bu kitabını okumanızı, bu sahici ve yalın hikâyelere kendinizi bırakmanızı canı gönülden tavsiye ediyorum.
Aynı okulda çalışıyor olmak da benim için ayrı bir mutluluk ve bu kitabı okumak kendi adıma değerli bir deneyim olduğunu söylemek istiyorum.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.