Babamın Şerefi, Roza Hakmen’in özenli ve akıcı çevirisiyle okuru hemen içine çeken, sıcak bir anlatıya sahip bir eser. Marcel Pagnol’un sinemacı kimliği daha ilk sayfalarda hissediliyor; betimlemelerin görselliği, sahnelerin akıcılığı ve karakterlerin canlılığı adeta bir film izliyormuşsunuz hissi yaratıyor.
Yazarın hem olay örgüsünde hem de duygusal anlatımında bu sinematografik yaklaşım çok belirgin. Gündelik hayatın sade detaylarını bile naif bir güzellikle ele alması, metni hem samimi hem de etkileyici kılıyor. Olayları işleyiş tarzı, karakterlerin içtenliği ve sahnelerin netliği sayesinde kitap sadece okunmuyor, aynı zamanda yaşanıyor.
Pagnol’un kalemi, nostaljik ve sıcak bir dünya kurarken aile bağlarını, gururu ve küçük bir çocuğun gözünden hayatın masum yönlerini çok içten bir şekilde aktarıyor. Bu yüzden kitap hem duygusuyla hem de anlatımındaki berraklıkla beni gerçekten çok etkiledi. Hem yalın hem de derin bir okuma arayanlar için kesinlikle özel bir eser.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.