Sahnenin Kalbinde Atan O Kurnazlık PınarıEdebiyat
Puan vermedi·88 syf.··
Beğendi
·2025 238. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 07 Aralık 2025 17:11
Molière nin 1671 yılında kaleme aldığı,nadide eseri 
Scapin'in Dolapları bir komediden çok daha fazlası. Bu, özgürlüğün, zekânın ve yaramazlığın katı toplumsal kurallara ve babadan kalma otoriteye karşı zafer çığlığıdır. Okurken ya da izlerken kahkahalara boğulmak işten bile değil, ancak satır aralarında yatan o derin insani dram ve sistem eleştirisi kalbinizi burkabilir.
Eserin duygusal çekirdeğinde, iki genç çiftin saf ve dizginsiz aşkı yatıyor. Octave ve Léandre, babalarının ticari seyahatte olmasını fırsat bilerek evlenirler; biri yoksul Hyacinte ile, diğeri çingene kızı Zerbinette ile. Bu, dönemin katı sınıf ve servet beklentileri karşısında verilmiş asi bir karardır. Argante ve Géronte adındaki aksi, cimri ve otoriter babaların dönüşüyle, bu saf sevgi bir anda yıkım tehlikesiyle karşı karşıya kalır. İşte tam bu umutsuz anda, sahneye başkahramanımız Scapin girer.
Scapin, sadece bir uşak değil, bir orkestra şefi, bir diplomat ve bir düzenbazdır. O, çaresiz âşıkların ve kaba efendilerin dünyasında, zekâsını bir silah gibi kullanan proletarya kahramanı gibidir. Onun kurduğu dolaplar, yalanlar ve kılık değiştirmeler (özellikle o meşhur korsan kılığı), gençlerin aşkını kurtarmaktan çok, otoritenin ne kadar kolay kandırılabileceğini kanıtlamanın coşkusunu yaşatır. Scapin'in her entrikası, aslında haksızlığa karşı isyan eden bir ruhun neşeli çırpınışıdır.
Eserde beni en çok etkileyen kısım, Scapin'in babaları nasıl da parayla terbiye ettiğidir. Özellikle Géronte'un meşhur Ne cüretle benim paralarımı almışlar! feryadı, para hırsının, babalık sevgisinin bile önüne geçtiği gerçeğinin komik bir aynasıdır.
Molière , bu oyunla topluma şunu haykırır: Yaşlı, zengin ve güçlü olanlar, zeki, genç ve yoksul olanların elinde birer kuklaya dönüşebilir. Scapin, paranın gücünü parayla alt ederken, aslında paranın ne kadar anlamsız bir iktidar aracı olduğunu gösterir.
Scapin'in Dolapları , sonunda mutlu bir sona ulaşsa da okuyucunun kalbinde kalan duygu, ezilenin tatlı intikamıdır.
Scapin'in Dolapları, bize, düzenbazlığın bile bazen ahlaki bir amaç uğruna kullanılabileceğini fısıldar. Molière, Scapin aracılığıyla, baskıcı bir dünyada hayatta kalma ve mutluluğa ulaşma mücadelesi veren herkesin sesini yükseltir.
Scapin'in Dolapları, sadece güldürmekle kalmaz, aynı zamanda size Eğer ben Scapin olsaydım, hayatımın hangi sorununu bu kadar ustaca çözerdim? diye düşündürür. Klasik bir metin olsa da, günümüzdeki bürokrasiye, otoriteye ve statükoya karşı mücadele eden her ruh için zamansız bir destektir.
⋆ ˚｡⋆୨୧˚ TANRI TÜRK E YÂR OLSUN ˚୨୧⋆｡˚ ⋆
Molière nin 1671 yılında kaleme aldığı,nadide eseri Scapin'in Dolapları bir komediden çok daha fazlası. Bu, özgürlüğün, zekânın ve yaramazlığın katı toplumsal kurallara ve babadan kalma otoriteye karşı zafer çığlığıdır. Okurken ya da izlerken kahkahalara boğulmak işten bile değil, ancak satır aralarında yatan o derin insani dram ve sistem eleştirisi kalbinizi burkabilir.
Eserin duygusal çekirdeğinde, iki genç çiftin saf ve dizginsiz aşkı yatıyor. Octave ve Léandre, babalarının ticari seyahatte olmasını fırsat bilerek evlenirler; biri yoksul Hyacinte ile, diğeri çingene kızı Zerbinette ile. Bu, dönemin katı sınıf ve servet beklentileri karşısında verilmiş asi bir karardır. Argante ve Géronte adındaki aksi, cimri ve otoriter babaların dönüşüyle, bu saf sevgi bir anda yıkım tehlikesiyle karşı karşıya kalır. İşte tam bu umutsuz anda, sahneye başkahramanımız Scapin girer.
Scapin, sadece bir uşak değil, bir orkestra şefi, bir diplomat ve bir düzenbazdır. O, çaresiz âşıkların ve kaba efendilerin dünyasında, zekâsını bir silah gibi kullanan proletarya kahramanı gibidir. Onun kurduğu dolaplar, yalanlar ve kılık değiştirmeler (özellikle o meşhur korsan kılığı), gençlerin aşkını kurtarmaktan çok, otoritenin ne kadar kolay kandırılabileceğini kanıtlamanın coşkusunu yaşatır. Scapin'in her entrikası, aslında haksızlığa karşı isyan eden bir ruhun neşeli çırpınışıdır.
Eserde beni en çok etkileyen kısım, Scapin'in babaları nasıl da parayla terbiye ettiğidir. Özellikle Géronte'un meşhur Ne cüretle benim paralarımı almışlar! feryadı, para hırsının, babalık sevgisinin bile önüne geçtiği gerçeğinin komik bir aynasıdır.
Molière , bu oyunla topluma şunu haykırır: Yaşlı, zengin ve güçlü olanlar, zeki, genç ve yoksul olanların elinde birer kuklaya dönüşebilir. Scapin, paranın gücünü parayla alt ederken, aslında paranın ne kadar anlamsız bir iktidar aracı olduğunu gösterir.
Scapin'in Dolapları , sonunda mutlu bir sona ulaşsa da okuyucunun kalbinde kalan duygu, ezilenin tatlı intikamıdır.
Scapin'in Dolapları, bize, düzenbazlığın bile bazen ahlaki bir amaç uğruna kullanılabileceğini fısıldar. Molière, Scapin aracılığıyla, baskıcı bir dünyada hayatta kalma ve mutluluğa ulaşma mücadelesi veren herkesin sesini yükseltir.
Scapin'in Dolapları, sadece güldürmekle kalmaz, aynı zamanda size Eğer ben Scapin olsaydım, hayatımın hangi sorununu bu kadar ustaca çözerdim? diye düşündürür. Klasik bir metin olsa da, günümüzdeki bürokrasiye, otoriteye ve statükoya karşı mücadele eden her ruh için zamansız bir destektir.
⋆ ˚｡⋆୨୧˚ TANRI TÜRK E YÂR OLSUN ˚୨୧⋆｡˚ ⋆
·
164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.