En doğru yasa bizi özgürlüğe götürecek olandır,” demiş Jonathan.
Peki biz gerçekten özgür müyüz?
Her gün aynı düzen:
Sabah 8, akşam 5–6… Haftanın 5–6 günü mesai…
Hatta çoğu zaman, mesai bitse bile bizden iş beklenen o hakka girilmiş saatler.
Bu kurulu düzende ne kadar özgür olabiliriz?
Yaşamak için en temel şeyleri — yemek, içmek, barınmak — karşılamak adına hayatımızdan sayısız saat veriyoruz.
Sonra kazandığımız parayla, bu süreçte kaybettiğimiz sağlığımızı geri kazanmaya çalışıyoruz.
Bu arada sevgi ihmal ediliyor; sevgisiz ortamlarda büyüyor, alışıyoruz.
Yavaş yavaş robotlaşıyoruz.
Kitapta bir cümle var:
“Bir yosun gibi anlam ve neşeden yoksun bir şekilde var olmaktansa, hiç olmamak daha iyiydi.”
Peki bu satırları okuyan kaç kişi,
kendini bir yosun gibi hissettiğini fark etti?
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.