Fatih Gezer’in Ölüler Kıraathanesi, birbirine gevşekçe bağlanan sekiz anlatıcının sesinden örülen, çok katmanlı ama asla gösteriş yapmayan bir anlatı ağı. Hikâye, İstanbul’un arka mahallelerinden birindeki bir kıraathanenin kumar masasında yaşanan ölümlerle açılıyor. Sonra söz, o masada olan sekiz kişiye geçiyor; hem kendi hayatlarını hem de o güne dair yaşananları bize yavaş yavaş anlatıyorlar.
Anlatıcılardan biri, bir türlü kabuk bağlamayan bir aşkın yasını tutuyor; başka biri ölümle yaşam arasındaki o sessiz koridorda sıkışmış gibi. Hepsinin farklı yalnızlıkları, geçmişleri var. Yazar, bu sekiz sesi birbirine bağlarken büyük sahnelere değil, küçük ama sarsıcı anlara yaslanıyor.
Tek eleştirim, karakter sayısının çokluğu yüzünden sonlara doğru biraz yorulmam oldu. Olay gününün farklı açılardan tekrarı ritmi düşürüyor. Ama buna rağmen atmosferi, sakinliği ve küçük anları büyütme biçimi beni içine çekti. Okuduğuma değdi, iyi ki uğramışım o kıraathaneye.
·
145 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.