Bülbüller ne savaşmayı bilir ne yakıp yıkmayı...Roman Edebiyat Tarih
"Gözleri tombul, pembe yanaklı bir delikanlının gözleriyle karşılaşınca, 'örneğin şunu alalım, diye düşündü.
'Neden cephede değil bu şimdi?
Herhalde ya bir fabrikatörün ya da varlıklı bir tüccarın oğludur; askerlikten paçayı kurtarmiştır namussuz! Elinden geldiğince vatan hizmetini evinde yapıyor değil mi?
Toprağını sömüren karılarını rahat ettiren bunların vatan ne umurunda..."
Bu alıntı ile başlamak istedim zira kitabın vermek istediği mesaj bu satırlarda gizliydi.
Çünkü dünya üzerinde her daim kandırılan, birbirine kırdırılan, savaşlarda ön saflarda can verenler hep gariban halkın çocukları oluyor.
Geçmişten bugüne hiç değişmemiş, anlaşılan değişmeyecek de..
Uzun bir yolculuktu benim için.. Dört kitaplık bir seriyi bitirmenin rahatlığını yaşıyorum şimdi:)
İlk iki bölüm de iyiydi ama, beni üçüncü ve dördüncü kitaplar daha çok etkiledi.
Özellikle Yaşar Kemal'in kalemini anımsatan, yazarın
Mihail Şolohov o şahane betimlemeleri çok güzeldi.
Tam savaşın anlatıldığı bölümlerde, okumakta zorlanmaya başladığınızda, size nefes aldıran güzel tasvirler...
Kitabımızda Don Kazak'larınınn dünyasına dalıyor, onlarla birlikte yaşıyor, acılarına ortak oluyorsunuz.
Farklı bir kültürleri var.
Her ne kadar köy hayatı, aile yaşantıları aynı olsa da , hayatı algılayış biçimleri bize göre biraz farklı.
Ama anaların acıları dünyanın her yerinde aynı:(
Okurken yaşanılanları, Birinci dünya savaşı ve o iç savaşları, Bolşevikler ve devrimleri, halkın sefaletini acılarını, ölümleri birebir yaşıyorsunuz.
Yazar Mihail Şolohov size bunu usta kalemiyle her sayfasında yaşatıyor.
Her ne kadar bu dünyada savaşlar katliamlar ölümler olsa da insanoğlunu ayakta tutan tek bir şey var; "yarınlara olan inancı ve umudu."
Umut insanı ayakta tutabilen yegane şeydir.
Bunu bir alıntıyla birlestireyim;
"Olgun buğdayların üzerinden bir fırtına nasıl geçerse, savaş da Panteley'in yaşamı üzerinden öyle geçmişti. Ama fırtınadan sonra bile buğday yeniden doğrulur eski güzelliğine kavuşurdu güneşin altında."
Umudumuz hiç tükenmesin..
Allah hiçbir millete savaşlar yaşatmasın inşallah..
Kitabı hüzünle okudum.
Yazara Mihail Şolohov selam olsun.Kalemi çok iyiydi..
Keyifli okumalar diliyorum...
Mihail Şolohov o şahane betimlemeleri çok güzeldi.
Tam savaşın anlatıldığı bölümlerde, okumakta zorlanmaya başladığınızda, size nefes aldıran güzel tasvirler...
Kitabımızda Don Kazak'larınınn dünyasına dalıyor, onlarla birlikte yaşıyor, acılarına ortak oluyorsunuz.
Farklı bir kültürleri var.
Her ne kadar köy hayatı, aile yaşantıları aynı olsa da , hayatı algılayış biçimleri bize göre biraz farklı.
Ama anaların acıları dünyanın her yerinde aynı:(
Okurken yaşanılanları, Birinci dünya savaşı ve o iç savaşları, Bolşevikler ve devrimleri, halkın sefaletini acılarını, ölümleri birebir yaşıyorsunuz.
Yazar Mihail Şolohov size bunu usta kalemiyle her sayfasında yaşatıyor.
Her ne kadar bu dünyada savaşlar katliamlar ölümler olsa da insanoğlunu ayakta tutan tek bir şey var; "yarınlara olan inancı ve umudu."
Umut insanı ayakta tutabilen yegane şeydir.
Bunu bir alıntıyla birlestireyim;
"Olgun buğdayların üzerinden bir fırtına nasıl geçerse, savaş da Panteley'in yaşamı üzerinden öyle geçmişti. Ama fırtınadan sonra bile buğday yeniden doğrulur eski güzelliğine kavuşurdu güneşin altında."
Umudumuz hiç tükenmesin..
Allah hiçbir millete savaşlar yaşatmasın inşallah..
Kitabı hüzünle okudum.
Yazara Mihail Şolohov selam olsun.Kalemi çok iyiydi..
Keyifli okumalar diliyorum...·
171 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.