Merhaba sevgili okur,
Masalların farklı yaşlarda uyandırdığı hisler ve verdiği dersler farklı oluyor. Çocukken okumuş olsaydım merakla ve heyecanla okurdum. Şimdiyse bambaşka yönlerden etkilendim.
Oz Büyücüsü, bir yolculuk ve eve dönüş hikayesi. Etten kemikten bir kız çocuğu, bir köpek, beyinsiz bir korkuluk, kalpsiz bir teneke ve korkak bir aslanın tanışmasının ve yolculuklarının hikayesi. Herkes kendinde eksik olanın en önemlisi olduğuna inanıyor ve eksiğini kendilerinin tamamlayamayacağına o kadar ikna olmuşlar ki çözümü başkasından bekliyorlar ve uzaklarda arıyorlar. Eksiklerini gidereceğini umdukları “Oz büyücüsü”yle sonunda buluşurlar ve işler başka bir hâl almaya başlar.
Hikayenin gelişimi ve dönüşümü şaşırtıcıydı. Tam hikaye bitti derken bambaşka bir hâl aldı. Bence kitabı herkes okumalı ve hatta, ilgilisi, 1939 yapımı müzikal filmi de izlemeli.
Kişi kendini kabul edip, eksiklerinin aslında güçlü yönleri de olduğunu unutmamalı efenim. Ve tabi dotluğun azımızı çok, eksiğimizi fazla, varlığımızı daha anlamlı kıldığını da unutmamalı. Ayrıca her şeyin göründüğü gibi olmayabileceği ve kalıplara uymayabileceği aklımızda olmalı. Bizi biz yapan eksiklerimize, kusurlarımıza,mükemmel olmayışımıza ve gerçek dostlarımıza selam olsun efenim.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.