Asılacak Kadın merkezine bir cinayeti konu alıyor. Üç farklı anlatıcıyla birlikte ve haliyle de üç farklı bakış açısıyla bu meseleyi didik didik ediyor.
Karşımıza çıkan ilk anlatıcı, var olan cinayetin davasının baş hakimi Faik İrfan Elverir. Okuduğumuz kurgunun da otoriter bölümünü temsil ediyor. Aslında adalet kavramının iki dudağın arasında olmasının sakıncalarını da gözler önüne seriyor diyebilirim rahatlıkla. Bütün çıkarımlar sonucunda kadın düşmanı diyeceğimiz hakimin kişisel dünyasına da davet ediyor yazar bizi. Sanıyorum benim kişisel olarak en etkilendiğim bölüm bu oldu. Çünkü baş hakim olan Faik’in iç dökümünü dinliyoruz, kendince bunca zaman yaşadıklarını, geçmiş zamanda toplumun alt tabakasında olduğu için dışlanmışlık hissini ve tüm bu olumsuz durumlar sonucunda, önemli diyebileceğimiz bir konuma geldiğinde bunun yansımalarının ne acı olabileceğini adım adım gözlemliyoruz. Ama ne gözlemlemek. Kadınların hakim olamayacağını vurguluyor mesela sık sık, kadınların vicdani dürtülerinin karar mekanizmalarını etkilediğini savunuyor mesela. Satırlar akıyor, Faik anlatıyor ve biz okuyucular biliyoruz ki aslında hiç tanımadığı sanık hakkında her fırsatta orospu diye bahseden bu karar mekanizması çok sağlıklı karar vermeyecek, hükmü de kesin olacak. Bilakis tüm kadınlardan öç alır gibi bir tavrı da vardır hatta.
Ön plana çıkan temel sorun eril sistemin getirileridir elbette. Bunu en net ilk bölümde görürüz zaten. Faik karakteri bu sistemi temsilen bulunur zaten metnin içinde. Bu bölümü okurken sinirlerden saçlarımı yolduğumu itiraf etmeliyim belki. Bir çok okurun da benzer tepkiler sergileyeceğini düşünüyorum.
İkinci bölüm hakkında idam kararı çıkan, yukarda bahsettiğim hakimin kendince yargıladığı Melek’i dinlediğimiz bölüm. Melek’i hücrede dinlediğimiz bölüm demeliyiz hatta.
Melek cahil, güçsüz, başkaldırmaktan bihaber, hayatı bütün iğrençliğine rağmen o iğrençliğiyle kabullenmiş bir karakter. Bundan ötürü kızamıyoruz da ona. Çünkü hayatın başka türlü olabileceğini bilmiyor. Sevgi denen kavramı bilmiyor her şeyden önce. Kısaca her yönüyle aciz bir karakter Melek. Yukarda bahsettiğim sistemi kanıksamıştır. Zaten mahkeme anında da bir kelime dahi etmez.
Üvey babasının zoruyla paşa konağında çalışmaya başlar. Daha sonra da bu konağın sahibi Hüsrev’le evlenir. Cinsel anlamda zor anlar yaşar, yine de ses etmez. Çünkü onun gerçekliği budur, aksinin olabilmesine dair bir bilgisi ve de bir fikri yoktur. Bu Melek’in yazgısıdır, kaçamayacağı yazgısı. Melek günün sonuda asılacak olandır.
Üçüncü bölümde ise anlatıcımız Yalçın, konağın çalışanının oğlu. Melek’i sevdiği ve onun içinde bulunduğu çıkmazdan kurtarmak arzusunda olduğunu görürüz. Başarılı olmaz elbette. Hatta daha büyük bir çıkmaza sürükler. Aslında ilk iki anlatıcı kadın ve erkek gibi düşünülürse Yalçın karakteri toplum gibi düşünülebilir. Bir şey olsun ister ama değiştiremez esas olan şeyi, belki daha kötüye sürükler.
Kitabın anlatım tekniğinin kusursuz olduğunu söylemek isterim. İlk iki anlatıcının bölümünde bilinç akışı tekniği kullanılmış, üçüncü bölümdeyse daha çok mektup gibi düşünülebilecek bir aktarım benimsenmiş. İlk iki bölümün bilinç akışı şeklinde ilerlemesi, olayları, düşünceleri peşi sıra, nefes aldırmadan, okuyucunun üstüne boca edercesine , insanın kanını emer gibi tüm çıplaklığıyla aktarması müthiş bir seçenek. Zira olduğu gibi okuyucuya geçiyor hisler.
Kim masumdur kim suçludur söylemek zor. En masum olanın bile yanlışı çok. Zaten esasında kim suçlu romanı da değildir Asılacak Kadın. Çünkü biliriz ki suçlu aslında çürümüş, yozlaşmış toplumdur. Pınar Kür şahane ayna tutar bu yozlaşmış topluma.
·
644 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.