Rapunzel -Yasaklanmış Masallar
Herkese merhaba!
Bugün sizlere çocukluğumuzun en masum masallarından birinin, karanlık ve rahatsız edici bir korku hikâyesine dönüşmüş hâliyle geldim. Yasaklanmış Masallar serisinin bu ilk kitabı, Rapunzel’i bildiğimiz o tatlı anlatımdan alıp bambaşka, çok daha sert bir yere taşıyor. Ve evet… etkisi gerçekten sarsıcı.
Rapunzel’i hepimiz biliyoruz: kuleden sarkan altın saçlar, cadı, kurtuluş…
Ama burada masal, güvenli alanından sökülüp atılmış. Bu anlatımda cadı artık sadece kötü değil; canavar. Saçlar güzellik değil, takıntı. Kurtuluş ise net değil, hatta hiç garanti değil.
Hikâye, kasabada yıllar önce yaşanan korkunç bir yangın ve ardından başlayan gizemli kayboluşlarla şekilleniyor. Kimsenin açıklayamadığı, yıllarca süren bu kayboluşların gölgesi, hikâyenin üzerine ağır ağır çöküyor. Ve en son kaybolan genç kızla birlikte, okur da o karanlığın içine çekiliyor.
Kitapta beni en çok rahatsız eden—ama bir o kadar da etkileyen—şey, mekân duygusuydu.
Yer altını andıran, labirent gibi, kaçış hissini sürekli elinden alan bir karanlık… Hücreler… Sessizlik… Ve o sessizliğin içindeki saç tarama ritüeli. Yazar burada masaldaki en masum detayı alıp, ürkütücü bir simgeye dönüştürmeyi çok iyi başarmış.
Bir de avcı meselesi var.
Masallarda her zaman kurtarıcı olarak bildiğimiz figür, burada güvenli değil. Hatta tam tersine… Kitabın en rahatsız edici kırılma noktalarından biri de bu zaten: Canavardan kaçarken sığınılan yerin de tehditkâr çıkması. Kim gerçekten canavar? Kim kurban? Hikâye bu soruyu defalarca sorduruyor.
Bu kitap benim için sadece bir korku hikâyesi olmadı.
Masalların altına gizlenen karanlığı, “kurtuluş” fikrinin ne kadar kırılgan olabileceğini ve bazen hayatta kalmanın bile izler bıraktığını anlatan sert bir deneyimdi.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.