Bilemiyorum… Üzdü, bilindik bir masalın böylesine karanlık bir perspektifle ele alınması. Rapunzel dendi mi akla hep nur yüzlü bir kız, göğe uzanan saçlar, masumiyetin kapalı bir kuleye hapsedilişi geliyordu. Lâkin bu yeni yorum, o masumiyeti alıp yerine acı bir hakikat, kesif bir hüzün koymuş.
Yazar, masalı yeniden anlatmak isterken tonu fazlasıyla ağırlaştırmış. Bu kadar da olmaz, dedirtiyor. Bu kadar karamsarlık, kan ve vahşet bir yana; son sayfalar da korktuğun, nefret ettiğin bir kişiye göz göre göre benzemek sinirlerimi bozmadı değil.
Sonu da bir o kadar karamsardı.