Bu seriyle aramda garip bir sevgi-nefret ilişkisi var. 1. kitabı sevmiş, 2. ve 3. kitabı ise yarım bırakmıştım. Ve bu kitabı da sevdim. İlk kitaptan bile çok sevdim hem de.
Bazı karakterler kocaman bir sarılma isteği uyandırıyor bende, Winter da onlardan biriydi. Hayatı boyunca sevilmemiş, güvendiği herkesten darbe yemiş biri olarak öyle yaralıydı ki çok üzüldüm. Hayatına Theo gibi net bir adam girmesine rağmen uzun süre sevildiğine inanmadı ama neyse ki Theo çabası ve inadıyla onun tüm duvarlarını yıktı ve Winter'ın Vivi ile kurduğu dünyaya yavaş yavaş dahil oldu. Ve ben de bu süreci ayıla bayıla okudum. Ayrıca Winter ile Summer'ın, aralarını düzeltip sonunda gerçek bir kardeşlik ilişkisi kurmalarına da mutlu oldum zira bu kızları çok seviyorum.
İlk kitabı okuduktan sonra Winter ile Cade'i yakıştırmıştım ne alakaysa ama neyse ki yazar benim gibi düşünmemiş de Theo'yu seçmiş. Yeşil bayrak demek bile az kalır onu anlatmak için, orman gibi bir karakterdi. Winter'ın yaralarını gördü ve o ne kadar geri adımladıysa Theo da o kadar ileri adımladı. Winter'ın da bu ilişkiyi istediğini ama güven sorunu yaşadığını biliyordu çünkü. E, tabii kendisinin de belli başlı güvensizlikleri vardı ve finalde bir ufak patladı ama iyi oldu. İlişkileri için aşılması gereken bir engeldi bu. Ayrıca Theo, Winter ile olan ilişkisinin yanı sıra annesi ve kızıyla kurduğu bağla da kalbimi kazanmayı başardı.
Tersten ilerleyen bir süreç yaşamalarına rağmen bu kadar sağlam ve güzel bir ilişki kurdukları için Winter ile Theo seride en sevdiğim çift oldu. Henüz son kitabı okumadım, biliyorum ama bunun değişeceğini hiç sanmıyorum.
Spoilerli dipnot: Kip'in hemencecik affedilmesine acayip kuruldum. Bunca zaman babalık yapmamış, Winter'ın çocuğu olunca bile görmeye gitmemişken Theo onunla konuştu diye düzeldi ve bebek evini getirerek tüm sorunları çözdü öyle mi? Saçmalık.
·
210 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.