Çok özlem çeken insanlardır çocuklar...
Yaşar Ağabeyin bu kitabında sokak çocuklarıyla yaptığı röportajları okuyoruz. Kitap 5 Ekim-22 Ekim 1975 yılında görüşülen röportajlardan oluşmakta. Okuması oldukça kolay ve akıcı. Kitabı okurken sonraki eserlerinde de bu röportajlardan etkilendiğini fark ettim. Yakın zamanda "Kuşlar da Gitti" kitabını okumuştum. Metin ile ilgili röportajında bolca yakınlık kurdum o kitabıyla. Ben keyifle okudum ve sokak çocuklarının gözünden bakmadığım durumlar olduğunu fark etmek, onların acısını ve hayata bağlanışını paylaşmak beni etkiledi. Yaşar ağabey her kitabında insana farklı yaşantılar, durumlar üzerinde yaptığı eleştirilerle farkındalıklar oluşturuyor. Bu kitapta sokak çocuklarına yönelik farkındalık oluşturacak türden. Sokak çocukları toplumun en büyük sorunlarından biri ama duyulmayan, görülmeyen, yok sayılan tarafı. Sözde çocuk hakları sözleşmesi var ama sokakta binlerce çocuk aç, yoksullukla mücadele ediyor. Bu sözleşme dünyada en fazla ülkenin (196) onayladığı insan hakları belgesidir. Onlara bu hakları sağlayan birileri var mı peki? Yaşar ağabey diyor ya "Bu ülkede dört şey olmak zor: Çocuk, kadın, hayvan ve ağaç." Ustam çocuk olmak her yerde çok zor.
Gelelim kitabımıza içeriğine: Oğuz'la beraber umudunu, hayal kırıklıklarını taşıdım, Ankara sokaklarında gezdim (orada okumuş ve bilen biri olarak geçmişe döndürdü beni). Metin'le olan kısımdaysa güçlü, kimseden korkmayan, öfkeli ve bir hüviyeti dahi olmayan çocuğa ve hikayesine şahit oluyoruz. Beni en çok etkileyen çocuktu. Selim'le korkularını ve zihninde yarattığı hikayelere şahit oluyoruz. Ali ile beraber denizin içinde çıkarmak istediği altın heykel gömütünün hayallerini, umutlarını taşıyoruz. Muhteremle beraberse aidiyete ihtiyaç duyan, kullanıldığını, zalimliğe uğradığı halde her şeyi kabul eden on yaşlarında kimsesiz bir çocuğun hikayesini okuyoruz. Hepsinin amacı hayatta kalmaktı. Gerek çalışarak gerek çalarak, umut ederek, saklayarak, hayal kurarak yaşamaya çalışan çocuklar...
Bana kalanlar:
-Çocuklar hangi koşullarda olursa olsun hayal güçlerini kaybetmiyorlar.
-Hayat, sokak çocuklarının omuzlarında taşımak zorunda kaldıkları ağır ve acı bir yük.
-Umut insanın en büyük sığınağı.
Kitapla kalın!
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.