Zaman Sığınağı’nı çok sevdim. Bu yılın favorileri arasında olacağı kesin. Okurken biraz yorsa da, bırakamadım. Çünkü bu yorgunluk metnin ağırlığından değil, insanı sürekli düşünmeye zorlamasından geliyor.
Georgi Gospodinov, geçmişi güvenli bir liman gibi sunarken aslında onun ne kadar kırılgan ve tehlikeli olabileceğini gösteriyor. Hatıralar iyileştirirken aynı anda yanıltabiliyor. Kitap boyunca sık sık şunu düşündüm: Geçmişe dönmek mi istiyoruz, yoksa bugünü taşımakta zorlandığımız için mi oraya sığınıyoruz?
Bittiğinde insanın içinden uzun süre çıkmayan, zihinde dolaşmaya devam eden bir roman. Yoran ama çok besleyen, ağır ama çok kıymetli.
·
238 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.