Uzun süredir bu denli zaman kaybettiğimi düşündüren bir kitap olmamıştı. Freud'un kokain kullanımına dair birkaç cümlesi ve mektuplarından oluşan bu sayfaların neredeyse hepsini tek incelemeye yazabilirim. Hiç değilse Über Coca çevrilebilir, hepsi değilse de önemli bölümleri basılabilirdi. Buradan öğrendiğimiz, yalnızca Freud'un ne kadar süre, ne kadar dozda kokain kullandığı ve nazal enfeksiyonlara rağmen kullanmaya devam ettiği. Bir de başta önsöz var, "M. Thornton, "Freudyen Yanılsama" kitabında tüm psikanalizi Freud'un kokain bağımlılığının semptomları olarak yorumlar." diye bir cümle geçiyor. Çeviri hatası mı, tam olarak ne denmek istemiş katiyen anlamadım. Kokero olduğu için dışlanan (:d) terapist Otto Grass'ın da ismi geçirilmiş. Onun bağımlı, kendilerinin kontrollü kullanıcı olduklarına ne şekilde kanaat getirdiler bilmem... Yazım ve noktalama hatalarının üzerinde durmayı ise hiç gerekli görmüyorum, bir hayli fazlaydı.
Esasında, o yıllarda sentezlenen kokainle günümüz uyuşturucusu kokainin yakından uzaktan ilgisi yok. Şimdi Kolombiya'ya, Peru'ya, Arjantin'e gitsek, oradakiyle ülkemizde satılanlar bile aynı değil. Diğer tüm uyuşturucular gibi kokain de saf haliyle piyasaya sürülmüyor. Buna binaen elbette kullanıcıların hepsi bağımlı, bağışıksız, reddedici oluyor. Freud o zamanda dahi, burnu kan, kabuk ve iltihap içindeyken bağımlı olduğunu reddediyordu. Yapraklarını çiğniyor olsa bir nebze benign bir durum sayılabilirdi. Uyuşturucu maddelerin insan eliyle değiştirilen hali kötüdür, bu psilocybin ve asit için de böyle.
Son bölümde de Freud'un kokeroluğunun yazıları üzerinde epey tesiri olduğundan, en çok Rüyaların Yorumu'da bunun olabileceğinden bahsediliyor. Tam da geçen hafta almıştım kitabı...