Nietzsche (Niçe), “Tanrı öldü” dedi; hoyratça ve küstahça. Tanrı öldükten sonra, geriye kalan boşluk için bir Üstinsan modeli üretti; aslında gayet tabi, iddiasına yakın bir model. Bunun yanında “Amor fati” (kader sevgisini anlatan) terimi üretti. İslam’daki, daha doğrusu insanların sığ kader anlayışından çok farklı bir terimdir.
Olanı isyan etmenin hiçbir şeyi değiştirmeyeceği durumda, olanı evetlemekten daha iyi bir fikir olabilir mi?”
Hayatın en üst düzeyde olumlanmasıdır. Müthiş bir dehadır Nietzsche; faydası kendisine dokunmayan bir deha…
Ve Tanrı tanımazlar için ya da insanlık için Üstinsan’ı bir kitapta ele aldı.
Böyle Buyurdu Zerdüşt; Zerdüşt aslında Üstinsan modelinin temsilcisi ve yol göstereni, ve tabi Nietzsche’nin oluşturduğu yüksek bir kuleden baktığı bir peygamberdir.
Kubbeyle kemer nasıl da tanrı gibi karşı koyuyorlar birbirlerine; nasıl da direniyorlar ışıkla, gölgeyle tanrı gibi. Biz de onlar gibi inat eden, güzel düşmanlar olalım! Tanrılar gibi tartışalım birbirimizle!”
Zerdüşt ne hortumdur ne de fırtına. Hora tepmeyi bilse de, örümcek oyuncusu değildir!
Zorunlu olana ne tahammül etmek, ne katlanmak; sadece sevmek.
Ve böyle buyurdu Zerdüşt.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.