"Daha bizim halk, kanlı canlı Türkçe konuşmakla hayal perdesinde bir başka dublaj Türkçesi arasındaki farkı tadıp anlayamadı"
"Otuz sekiz diyoruz ama, yaş kırk iki. Vay anasını!..
Daha dün gibi her şey; vay anasını! "
" Böyle gelmiş, böyle gidiyordu. Para hiçbir zaman insanı adam etmezdi. İyisi mi, buldu mu yemeliydi. Yoksa bizim bilemeyeceğimiz bir görüşe, bir ahlaka saplanırdı insan. Bu ahlaka yalnız, yalnız o para denilen şeyi her ne pahasına olursa olsun kazanmak vardı. "
Kumpanya’da Sait Faik, gezgin bir tiyatro topluluğu üzerinden hayatın geçiciliğini ve insanın tutunma çabasını anlatıyor. Kasabadan kasabaya dolaşan bu kumpanya, aslında sadece bir tiyatro topluluğu değil; hayatta kalmaya çalışan, alkışla ayakta duran, kimlikleri sahnedeyken var olan insanların sembolü gibi. Onlar sahne kurulduğunda varlar, perde kapandığında ise herkesin unuttuğu insanlara dönüşüyorlar.
Bu yüzden kitap boyunca anlatılan hikâyelerde hep aynı duygu dolaşıyor: geçicilik, tutunamama ve yalnızlık. Kumpanya, insanların hayata kısa süreliğine renk katan ama kendileri hiçbir yere ait olamayan hâlini temsil ediyor. Sait Faik, bu topluluğu merkeze alarak aslında toplumun kıyısında kalan tüm insanları anlatıyor; görülmeyenleri, alkış bittikten sonra sessizce dağılanları.
Kitabın ana konusu benim için tam da burada yatıyor: İnsan, hayatın içinde bir rol oynuyor ama perde kapandığında çoğu zaman yapayalnız kalıyor. Kumpanya, bu yalnızlığı, geçiciliği ve insanın hayatta bir yere ait olma isteğini çok sade ama derinden hissettiren bir kitap.
The Kitap Yayınları
@iremhattat
@senemturkmen
#saitfaikabasıyanık ,#kumpanya
The Kitap Yayınları
@iremhattat
@senemturkmen
#saitfaikabasıyanık ,#kumpanya
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.