İnsan bazen yaptığı hatalardan çok, o hatalardan sonra gördüğü muameleyle şekilleniyor.
Jean Valjean’ın hikâyesi bir suçlunun değil,
merhametle karşılaşınca yeniden doğan bir insanın hikâyesi.
Bir parça ekmek için damgalanan bir adamın, vicdanla nasıl ayağa kalktığını okumak insanın içini sızlatıyor.
Bu kitapta adaletle merhamet sürekli karşı karşıya geliyor.
Ve insan fark ediyor ki;
kanunlar düzeni sağlar ama kalpleri onaran şey merhamettir.
Yoksulluk, dışlanmışlık, sabır, fedakârlık…
Hepsi var. Ama en çok da şu var:
İnsanı insan yapan şey, başına gelenler değil; başına gelenlere rağmen kalbini kaybetmemesi.
Yavaş okunması gereken,
arasına durup düşünmeler serpiştirilen bir kitap.
Bitince değil, okurken değiştirenlerden.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.