Yazar:
Victor Hugo
Çevirmen:
Zeynep Türker
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
408
Basım Tarihi:
25 Ağustos 2021
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Panama Yayıncılık
Orijinal Adı:
Les Miserables
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786054401079
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
206 diğer baskı · Tümünü Göster
Sefiller (2 Cilt Takım)
55,7bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 1724 s.
Sefiller
4.397 okunmaMavi Yelken Yayınları · 2010 · 461 s.
Sefiller
3.715 okunmaBordo Siyah Yayınları · 2003 · 2282 s.
Sefiller
2.671 okunmaKitap Zamanı Yayınları · 2011 · 582 s.
Sefiller
2.516 okunmaDorlion Yayınevi · 2018 · 304 s.
Sefiller (Kutulu 2 Cilt Takım)
2.381 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 6 Şubat 2019 · 1724 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Jan Valjan genç yaşında bir somun ekmek çaldığı için kürek cezasına çarptılırmıştır. Defalarca kaçmaya teşebbüs ettiğinden 6 aylık olan cezasını tam 19 yıl olarak bitirmiştir. Ve 19 yıldan sonra özgürdür fakat topluma karşı kin ve nefret içindedir.
Özgürlüğüne kavuştuğunda bir hana uğrar fakat hancı kürek mahkumu olduğunu öğrenince kendisini kovar daha sonra kasabada bir taşın üzerinde yattığını gören bir kilise kadını ona çalması için bir kapı önerir bu kapı Piskopos’un evidir.
Piskopos’un kapısını çaldığında onu sorgusuz sualsiz kabul eder yanlız Jan Valjan huyu gereği rahat durmaz ve akşam uyurken Piskopos’un gümüş tabaklarını ve şamdanlarını çalar ve yakalanır ama Piskopos kendisini af eder ve ona yardım eder.
Piskopos sayesinde yeni bir hayata başlar..
Bu olaydan tam 4 yıl sonra kasabaya fabrika kurar ve adı artık Madlendir herkes kendisini Madlen baba olarak bilir, kasabalıların güvenini kazanır kasabalılar onu beldeye başkanlık yapması için zorlarlar istemsizcede olsa başkan olur.
Fakat Javer adında bir polis memuru onu merak ederek hayatını araştırır ve gerçek kimliğine ulaşır.
Bu durumda çok eski bir suçtan yeniden Jan Valjan
Cezaya mahkum edilir cezayı bitirdikten sonra evlatlık aldığı Kozet adındaki kızıyla yeniden yeni bir hayata başlamaya karar verir...
Ama hayatını takip eden olaylar asla bitmemiştir...
Sürükleyici bakımından bambaşka bir kitabtı ,baştan sona kadar soluksuz okuyabileceğiniz mükemmel bir kitab mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum
Victor Hugo ‘nun din-toplum-tabiat üçlemesinin ikincisi bu kitaptır.Tarihi, savaşları,açlığı,sefaleti çok iyi kurguladığı bir eser...
Kitapta anlatılanlar aslında tek bir alıntıda gizlidir:
" #56747518 “ Bu cümleye bakacak olursak; kadınların sefilliklerinin sebebi, kocalarının ilgisizliği; çocukların günahlarının ve sefaletlerinin sebebi ise babalarının onlarıyla ilgilenmemeleridir.Ve bu şekilde giden bir zıtlıklar dünyası vardır.
Bu kitaptaki karakterler neredeyse bugüne kadar tatmış olduğumuz acı, hırs, kıskançlık, aşk, tutku, hüzün gibi duyguları bize sunuyor.Bu denli duygu gökkuşağına sahip şahane bir eser " 
Sefiller "...
Romanda farklı bir çok konuya değinilmesine rağmen konular arasındaki bağlantı çok iyi kurularak konular arasında kopukluklar olması önlenmiştir. Fransız halkının 1800’lü yıllardaki durumu çok iyi aktarılmış ve bir insanın hapisten çıktıktan sonra insanlara kendini kabullendirmek için çektiği güçlükler, insanların onu dışlamalarını anlatmıştır.Ayrıca insanlığın, yoksulluk sorunuyla gelen sefilliğine de değiniyor..
Kitabın okunması ve anlaşılması kolaydır. Anlatım yeterince eğlendirici ve açıklayıcıdır. Ayrıca bilinmeyen sözcükler de fazla yoktur. Cümleleri ne çok uzun ne de çok kısadır ve söyleşimler kesinlikle gerçeğe uygundur çünkü “Sefiller” romanında anlatılan gerçekler yalnızca toplumsal yaşantı ve onunla ilişkili mekanlarla sınırlı değildir.
Roman kahramanlarının önemli bir kısmı, Hugo’nun yaşam öyküsünde ya da Fransa tarihinde yaşamış kişilerden oluşur. Hatta, gururlu, isyankar ve devrimci Marius tipi, yazarın kendi gençliğinin idealize edilmiş biçimidir.Jan Valjean’ı merkezine alan hikayesi de –özellikle 1832 ayaklanmasıyla- Fransız tarihinin romana yansımasıdır. Üstelik o dönemin haksız adalet sistemini ve politik hayatını teşhirSefïller·408 syf.·Edebiyat
10/10
2022 22. kitabı
Jan Valjan, aç ailesini doyurmak için ekmek çaldığından,bir kadırgada kürek çekmeye mahkum edilmiştir. Kaçma girişiminde bulunduğu için de mahkumiyet süresi on dokuz seneye çıkarılır ve 1815'te serbest bırakılır. Hapisten çıkınca,mahkum olduğunu gösteren belge yüzünden herkes ona kötü davranır. Bir piskopos onu evine alır, o ise evin gümüş takımlarını çalarken yakalanır. Piskopos şikayetçi olmaz, üstelik ona iki de gümüş şamdan hediye eder. Onlardan elde edeceği parayı namuslu adam olma yolunda harcamasını ister.
Bu olay, Jan Valjan için bir dönüm noktası olur. Madeleine adıyla iş hayatına atılır,zengin olur ve belediye başkanı seçilir. Fantin adında, düşmüş fakat ruhça temiz bir kadını polis şefi Javert'in elindn kurtarır. Javert, birden bire ortaya çıkan, kısa sürede zengin olan ve herkesin "Baba" dediği Madeleine'in kim olduğunu merak eder ve araştırmaya başlar.
VİCTOR HUGO
Bu kitabı okurken duygulanmadığım sayfa gerçek sefillik gerçek fakirlik o kadar güzel anlatılmış ki bir kuru ekmek yemeye mahkum olan insanlar o bile olsa yeter diyenler ve biz çocuklarımız hiçbir şey beğenmeyen biz millet o zamanda yaşasaydık neler olurdu acaba. Sadeleştirilmiş bu kitabı asıl orijinal adı okumayı çok isterim. Şimdiye kadar neden okumadım diye kendime kızmaktayım.
Dünya Klasiklerinden olan bu kitabı büyük bir beğeniyle okuyacağınıza eminim. Tam metni 1700 sayfa civarıdır. İyiki diyeceğiniz bir roman. Herkese keyifli okumalar...
14 yaşında yeğenlerinin karnını doyurmak için çaldığı bir ekmek tüm yaşamını etkiler. Fransa'nın 1800'lü yıllarda uyguladığı zalimliğin yapıtlarından biri kürek mahkumluğudur. Neden orada oldukları sorulmaz, fikirleri alınmaz, söz hakkı verilmez... Sadece kamçılanırlar. Çaldığınız bir ekmek dahi olsa...
Jean Valjean kürek mahkumudur. Ya da sadece bir Babadır. Cumhuriyet için can veren isyancıların yanların da adeta bir gölgedir. Küçücük bir bedeni zalimliğin pençesinden çekip günlerce sırtında taşıyan, Kozet hastalandığında başında bekleyen vicdanlı bir adam, Javer'in bir türlü yakalayamadığı suçlu, arabanın altında kalan çiftçiyi tabir-i caizse öküz gücünü kullanıp onu oradan kurtaran bir yiğit, Marius'u sevdiğine kavuşturmayı ve kendi hayatından vazgeçmeyi göze alan bir melek...
"Adım Jean Valjean. Kürek mahkumuyum. 19 yıl hüküm giydim..." Bu bir başlangıcın sonudur.
"Gece karanlıktı. Gökte yıldız yoktu, herhalde karanlık ufuklarda kanat çırpan bir melek, kendisine ulaşacak bu yüce ruhu bekliyordu."
Çok çok heyecanla okuduğum bir kitap oldu. Her cümlesi, her satırı farklı bir heyecanla doluydu. Romandaki geçişler öyle bir ustalıkla yapılmış ki tek bir hata bu düzeni bozabilirdi. Ama harika bir düzenle karakterler tek tek işlenmiş gibiydi.
Okurken öyle bir zevkle okudum ki alıntı yapmak için bile bırakmak istemedim bazen.
Ah Jan Valjan! Bana neler neler öğrettin bu kitabı okurken. Minettarım.
Victor Hügo'nun usta kaleminden çıkan mükemmel bir eser... Her seferinde başka olay ve karakterlere geçince kurgunun dağıldığını düşünecek gibi olsamda, yazar bu olay ve karakterler arasındaki köprüyü o kadar sağlam inşa etmiş ki bana son sayfasına kadar iştahla okumak düştü. Kesinlikle okumaya değer bir eser, okuyun okutun...
victor hugo'nun şaheseri
yargıda vicdanın yerini şu mısralarla gözler önüne sermiştir.
javert, düşündükçe daha da bocalıyordu. nihayet bir karara vardı ve yeniden taureav sokağına dönerek, jean valjean'nın bileklerine kelepçeleri geçirmenin görevi olduğuna inandı.ancak bir şey ona engel oluyor, onun yolunu tıkıyordu.demek dünyada yargı ve mahkemelerden daha başka şeyler de bulunuyormuş, javer bu yeni öğrendiği şeylerin varlığına hâlâ inanamıyordu.
Kitap aşırı güzel iki kere okumama rağmen hala okuma isteğim var. açıkçası kitapta kah bir umut kah bir hüzün var. Jan Valjan' ın bir anda zengin olması, Kozet ile Marius'un birbirlerine olan aşkı gerçekten çok duygulu ve itiraf etmem gerekirse kitabı bitirince ağladım sonu beni çok duygulandırdı bana okuma alışkanlığı kazandıran kitaplardan birisi tavsiye ederim.
Ekmek çaldığı için kürek çekmeye mahkum edilen Jan Valjanın 19 yıl mahkumluktan sonra hayatında olan iyi ve kötü Olaylar Türk dizisi tadında anlatılmış.
Burda aklıma ilj gelen Türkiye de olmuş bir olay, baklava çaldığı için hapis yatan gence çıkışta insanların baklava tutmasına karşılık işin trajik olan yanı o kişinin hayatta daha ağzıma sürmem demesiydi.
Kitap okunur mu okunur ama illa da okunur mu sanmam...
Naçizane :))
Bir ekmek çalmakla tükenen bir hayat ve bu tükenen hayatla canlanan nice hayatlar. Bir ekmek çaldı diye 19 yıl hapis yatan ve yıllarca bu kimliği ile dışlanan bir adam... Yıllar sonra hapisten çıkan Jan valjan kendisini evine alan bir piskoposun eşyalarını çalar fakat adam öyle iyi kalplidir ki onun çalmadığını ve kendisinin hediye ettiğini söyler. İşte tam da burda başlıyor hikaye gördüğü bu iyilik karşısında afallayan Jan valjan bundan sonra bambaşka bir kimlikte ve bambaşka bir adam olacaktır. Ne yazık ki kör talihi onu yalnız bırakmaz hep kimlik değiştirmek ve başka yerlere gitmek zorunda kalır. Fakat jan valjan gittiği her yerde insanların hayatlarına dokunmaya devam eder. 8 yaşındayken kurtardığı küçük kız onun tek dayanağı olur ve onun hayatında çok büyük bir yer eder. Hikaye her ne kadar jan valjan'ın hikayesi gibi görünüse de sadece jan valjanın değil onun hayatına dokunduğu bir çok insanın hikayesi. Kitaptan ne çıkarttım dersek ;şöyle diyebiliz evet bir insan hata yapabilir fakat o insan kötü diyemeyiz iyi ve kötü kavramını neye göre bir sıfat olarak kullandığımız çok önemli burda. Ve şöyle de bir şey var ki eğer bir insan açlıktan ölmeyi bekleyen yeğenleri için bir ekmek çalmışsa burda suçlu o kişi değildir benim gözümde o çocuklar orda açlıkla boğuşurken hiç umurlarında olmayan etrafında ki kişilerin suçu ve günahıdır. Bu tabi ki şahsi fikrim.
Yazar Hakkında
Victor HugoYazar · 87 kitap
Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.
Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
