Bukowski'nin Kadınları
Bukowski'nin Kadınları 
Nazan Arısoy
"Ben bence yazdım, onlar kendince okudu" diyen Bukowski'yi "Naz'ca" yazan değerli kalem Nazan Arısoy'dan bir muhteşem biyografi daha.
Bazen Nazım olarak okudum Nazan Hanım'ı, bazen Cemal Süreya, bazen Virginia Woolf, bazen Frida Kahlo, bazen Kafka... Üstüne giydiği yazar hırkası kime ait olursa olsun, onun biyografileri ve yorumu, bir yazardan çok yaraya eğilen bir tanığın sesi gibi. O, hayatlarına tanık ettiği isimleri ne yüceltiyor ne de taşlıyor, sadece okuru "onunla" bir süre aynı odada kalmaya davet ediyor. İşte böylece, oturduğumuz yerden "çapkın, alkolik, serseri, seks düşkünü, aciz, komünist, feminist vb." diye etiketlediğimiz yazarları yerinden, derinden ve yeniden anlamaya başlıyoruz.
Bu romanı Nazan Arısoy’un gözünden okuduğumda, yalnızca erkek arzularının hoyrat bir dökümünü değil, aksine, sevilmeyi beceremeyen bir adamın, kadınlar üzerinden kendine attığı çentiklerin hikâyesini okudum. Bukowski için her kadın bir kaçış değil, bir yüzleşmedir; her yakınlık biraz daha fazla yalnızlık getirir. Yazarın dili de tam bu noktada incelir; Bukowski’nin küfrünü, düşkünlüğünü ve serseriliğini parlatmaz, ama altındaki acı çekme ihtiyacını okuyucaya görünür kılar.
Biyografi meraklılarını Nazan Arısoy'un kalemini tanımaya davet ediyorum.Edebiyat
Bukowski'nin Kadınları Nazan Arısoy
"Ben bence yazdım, onlar kendince okudu" diyen Bukowski'yi "Naz'ca" yazan değerli kalem Nazan Arısoy'dan bir muhteşem biyografi daha.
Bazen Nazım olarak okudum Nazan Hanım'ı, bazen Cemal Süreya, bazen Virginia Woolf, bazen Frida Kahlo, bazen Kafka... Üstüne giydiği yazar hırkası kime ait olursa olsun, onun biyografileri ve yorumu, bir yazardan çok yaraya eğilen bir tanığın sesi gibi. O, hayatlarına tanık ettiği isimleri ne yüceltiyor ne de taşlıyor, sadece okuru "onunla" bir süre aynı odada kalmaya davet ediyor. İşte böylece, oturduğumuz yerden "çapkın, alkolik, serseri, seks düşkünü, aciz, komünist, feminist vb." diye etiketlediğimiz yazarları yerinden, derinden ve yeniden anlamaya başlıyoruz.
Bu romanı Nazan Arısoy’un gözünden okuduğumda, yalnızca erkek arzularının hoyrat bir dökümünü değil, aksine, sevilmeyi beceremeyen bir adamın, kadınlar üzerinden kendine attığı çentiklerin hikâyesini okudum. Bukowski için her kadın bir kaçış değil, bir yüzleşmedir; her yakınlık biraz daha fazla yalnızlık getirir. Yazarın dili de tam bu noktada incelir; Bukowski’nin küfrünü, düşkünlüğünü ve serseriliğini parlatmaz, ama altındaki acı çekme ihtiyacını okuyucaya görünür kılar.
Biyografi meraklılarını Nazan Arısoy'un kalemini tanımaya davet ediyorum.·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.