Bir umut beyaz gemiAraştırma-İnceleme
Bir çocuğun gözünden anlatıldığı için her şey daha çıplak, daha gerçek.
Çünkü çocuklar yalanı süsleyemez, acıyı da.malesef
Roman boyunca beyaz gemi benim için bir umut değil sadece, aynı zamanda bir kaçış isteği oldu. Hayat bazen ağır geliyor ya insana, işte çocuk da tam bunu yaşıyor. Büyüklerin dünyası sert, anlayışsız ve acımasız. O ise efsanelere, hayallere tutunarak ayakta kalmaya çalışıyor. Aslında hepimizin zaman zaman yaptığı şey bu.
Dedesiyle kurduğu bağ çok kıymetli ama yetmiyor. Çünkü tek bir iyi insan, bozulmuş bir düzeni düzeltmeye yetmiyor. En can yakan tarafı da bu zaten. Masumiyetin, gelenekler ve çıkarlar uğruna göz göre göre yok edilmesi… Okurken kızıyorsun, üzülüyorsun ama en çok da çaresiz hissediyorsun.
Kitabı bitirdiğimde şunu düşündüm: Bazı insanlar büyüyünce kötü olmuyor, sadece vicdanlarını geride bırakıyor. Çocuk ise vicdanıyla baş başa kalıyor.
Beyaz Gemi, beni mutlu etmedi ama etkiledi. Hatta biraz kırdı. Ama bazı kitaplar kırmadan iz bırakmıyor zaten. Uzun uzun anlatmıyor, bağırmıyor; sessizce konuşuyor. Ve en zor unutulan sesler de genelde sessiz olanlar..
·
442 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kalemine, yüreğine sağlık canım kısa ve öz bir şekilde duygularını ne güzel tarif etmişsin toprağım🥰💯🌹☕️
