Bunu senin yazdığına inanmak istemiyorum Kuang
Kuang’ın kalemini çok severim bilen bilir.O yüzden Katabasis e başlarken beklentim yüksekti;ama hayal kırıklığınında ötesinde bir okuma oldu benim için.
Neresinden tutsam elde kalıyor desem abartmış olmam.En başta ana fikre bir türlü ısınamadım.Sadece bir referans uğruna,kariyer basamaklarında bir tık daha yukarı çıkabilmek için cehenneme inmeyi göze almak…Üstelik aradığınız kişinin ölümünde payınız varken?Kendi canınız pahasına?Hele ki söz konusu kişi bencil,zorba ve egoistse…Kusura bakma Kuang ama bu bana hiç ikna edici gelmedi.Bunu yazar zekice bir yere bağlamıştır kesin dedim ama o bağ hiç olmadı..
Birde cehenneme giriş meselesi var.İki tebeşir,bir pentagram,birkaç mırıldanma…hopp cehennemdesin.Kitapta resmen “Fare biraz fazla eşelense cehenneme düşer”yazıyor.Evet tam olarak öyle yazıyor.
Hikayenin neredeyse tamamı cehennemde geçiyor ama ben kendimi tek bir sayfada bile cehennemde hissetmedim.Daha çok otobüsle Konya ovası turuna çıkmışsınız gibi…Üstüne birde gelmişken bıyıklı Kral Yama ile kahvede okey oynayıp iki bardak çay içmişsiniz havası var.Burası nasıl cehennem?
Evett Dante olmak üzere pekçok mitolojik ve felsefi göndermeyle bir bütünlük sağlamaya çalışılmış cehennem tasvirlerinde ama hiçbirimizin kafasındaki cehennem bu değil. Burası cehennemden çok “konsepti kararsız bir tatil köyü”.Bazı yerlerde ciddi ciddi cehennem güzellemesi vardı,biran orda olmak istedim desem yalan olmaz.
Cehennemde umduğumuz o tehlikeyi hiç hissetmedim ben.Ne olduğu tam belli olmayan ve asla kafamda canlandıramadığımdan kemiksiler var;onlarda zaten kimsenin umrunda değil gibi.Hırlıyorlar bizimki “kes sesini otur yerine” filan diyor,bir ara kafayı yediOkuyucu tabiriyle “Karakter gelişimi” yaşadı sanırım bir fırt çekince.
Ayrıca kitapta bir olay var ki tamamen bir kırılma noktası..Ama öylesine duygusuz ve dümdüz anlatılıp geçmiş ki sanki çok önemsiz bir şeymiş gibi.Ama o olay kitabın gidişatını ve amacını komple değiştiriyor.
Karakterlere ayrıca girmeyeceğim.Kuang okuyanlar bilir ki onun kitaplarında karakterler değil olaylar ön plandadır.Ama burada iki tane sevimsiz karakter vardı ve başlarına ne gelse umrumda olmadı yani.Kitapta Romantizmin “R”si yok,doğru düzgün zemini bile yokken finali aşka bağlama çabası…Yazar Neden kitaplarında romantizm olayına hiç girmiyor şimdi anladım.Romantizm konusunda çok zayıf maalesef.
Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru vardı;
“E siz niye cehenneme gittiniz şimdi?Ne oldu? Ne geçti elinize?”
Final, hikayenin baştaki amacından o kadar sapıyor ki elde kalan tek şey koca bir boşluk.
Güçlü bir fikir olabilecekken zayıf bir finalle sonlanan bir okuma deneyimi…
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.