Üç farklı öykünün olduğu kitap içe dönüş, yaralarına deva, fark ediş hikayesi.
5 numara öyküsü paranoid şizofreni teşhisi konulan bir hastanın kendine verdiği isim. Ne başlangıç ne de sonun ifadesi olmayan ortadaki bilinmezliğin adıydı.
Duyguları yok sayılan, sesizliği ödüllendirilen bir çocuğun içindeki seslere kulak kabartması ve içindeki susmayan koronun getirdi noktayı anlatıyor mektuplar ile doktoruna.
Zamanın tanıkları öyküsü Berlin'de yüksek lisans için giden gencin yaşlara refakat ederek onların anıları ile değişen bakış açısını anlatıyor.
Kara kaplı defter öyküsü ise aynı evi paylaşan çiftin nasıl yanlızlaşıp birbirinden kopuşunu anlatıyor.
Her öyküde yazarın dediği gibi kendinden bir parça buluyorsun, yüzleşiyor , görünmeyen acılara dikkat çekiyor ve beklentilerin dışında olmanın farklılığı ile tanışıyorsun.
Kilitli kapılar ardında duran yaraları, durmadan kanayan ruhun devası ancak bir fark ediliş ile şifalanır. O şifa aslında kişinin kendini fark edip aradığını bulmaya çalışmasıyla da olur.
Yaraları bazen çocukluktan, bazen sevdiğinden, bazende kendin oluşturursun . Üstüne gittikçe o yaralar derinleşir ve hissizleştİrir insanı.
Arayışın hikayesi olan kitap en çok ben kimim sorusunu sordurmayı amaçlıyor.
Böylesi düşündüren iz bırakan okumaları hep sevmişimdir. Keyifli bir okuma oldu kendinden bir şeyler bulduran bu güzel kitabı mutlaka okuyun derim.
Aşk, bana dar gelen bir kıyafet gibiydi uzaktan güzel duruyor, giyince içinde boğuluyordum.
Gençlik bir okyanus gibi, dalgaları hırçın rüzgarı sert. Yaşlılık ise bir liman. Bütün o fırtınaları gördükten, tüm suları açıldıktan sonra vardığın güvenli yer.
Kimi insanlar seni değiştirerek değil, seni sana göstererek iyileştirir
Biz birbirine uymayan, dikiş tutmayan, farklı renklerde iki kumaşken kırkyama bir örtü olmaya çalıştık, hata.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.