Yazar:
Hatice Kaplan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
140
Basım Tarihi:
2025
Yayınevi:
Serüven Yayınevi
ISBN:
9786255897862
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
5 Numara,
üç ayrı hikâye anlatıyor gibi görünse de aslında tek bir yerden konuşuyor:
görülmeyen, duyulmayan, susarak var olmaya çalışan insanların iç sesi.
Bu kitapta acı bağırmıyor, sevgi yüceltilmiyor, sessizlik romantize edilmiyor.
Her şey olduğu haliyle, süssüz ve gerçek.
Çocuklukta bastırılan duygular, hafızanın inatçı tarafı, alışkanlık sanılan evlilikler, “normal” denilen kalıpların içinde yavaş yavaş yorulan ruhlar… Hepsi çok tanıdık bir yerden dokunuyor insana.
Carl’da şefkatin sessiz ama iyileştirici gücünü, Nurten Teyze’de hatırlamanın direncini, kara kaplı defterde ise söylenemeyenlerin ağırlığını okuyoruz. Yüzleşmeler dramatik değil; tam tersine çok gerçek. Bu yüzden can yakıyor ama aynı zamanda ferahlatıyor. Çünkü 5 Numara, kopuşların değil dürüst kabullenişlerin kitabı.
Bittiğinde şunu hissettiriyor:
Bazı hikâyeler mutlu sonla değil,
kendine geri dönmekle tamamlanır.
Ve bazen defteri kapatmak bir vazgeçiş değil,
sessiz bir özgürleşmedir.
Peki ya sen…
Hiç “alışmak” sandığın bir duygunun aslında sevgi olmadığını fark ettin mi?
Ya da susarak yürüdüğün bir yolu, artık kapatman gerektiğini hissettiğin oldu mu?
5 Numara
Tek başına kalmış küçücük bir çocuğun, aradan geçen yıllara rağmen kırk yaşına gelse bile hâlâ ne kadar yalnız olduğunu görüyoruz. Gittiği doktor, ona bir defter almasını ve yaşadıklarını yazmaya başlamasını önerir. Bu süreçte doktorun fikirlerine de yer verilir; yazmak, hatırlamak ve yüzleşmek bir iyileşme biçimine dönüşür.
Zamanın Tanıkları:
Yurt dışında kendi harçlığını kazanabilmek için ek iş olarak çalıştığı bir kurumda, yaşlı insanlara yardımcı olmak üzere onların evlerine gider. Onları dinler, onlara yoldaşlık eder. Bu hikâyede zamanın yükünü sırtlanan insanların anılarıyla, yalnızlığın sessiz ama derin izlerine tanıklık ederiz.
Kara Kaplı Defter:
Yıllarını birlikte geçirmiş eşlerin, zamanla birbirlerinden ne kadar uzaklaştıklarını okuruz. Bu süreçte kendi yalnızlığını bir deftere döken bir kadın ve o defteri tesadüfen bulup okuyan kocasının hikâyesi anlatılır. Söylenemeyenlerin, yazıya döküldüğünde ne kadar ağırlaştığını hissettirir.
Uzun zamandır bir öykü kitabı okumamıştım. Üç öyküden oluşan bu kitapta, yalnızlık, kayboluş ve bir arayış içinde olan insanların hayatlarına konuk oldum.
Her zaman derim; öykü kitabı yazmak daha zordur. Çünkü kısa bir metne bu kadar çok duygu ve anlam sığdırabilmek büyük bir ustalık ister.
Benim için sessiz ama çok şey anlatan bir kitap oldu.
Bu öyküler, kalabalıkların içinde bile insanın nasıl yalnız kalabildiğini anlatıyor. Geçmişle yüzleşen, zamana tutunan ve arayışını sessizce sürdüren hayatlara dokunuyor. Az cümleyle çok şey söyleyen, okuru durup düşünmeye çağıran metinler.
Puan vermedi
...
HATİCE KAPLAN
5 NUMARA
3 farklı hayat
3 farklı hikaye
3 farklı ruh
. Yaraları benzer üç insan, üçü de kendi yalnız dünyalarında kendi sessizliklerinde hapsolmuş, bastırılmış duygularıyla görmezden gelinmiş, kabuğuna çekilmiş bireyler, toplumun dayattığı kalıpların ve 'normal'in sorgulanması.
●●●
Kitaba da ismini veren ilk hikaye; #5numara
Küçük bir cocuğun özgürlük arayışı en yakınları tarafından prangaya vurulmuş, kalıcı yaralar almış, kendi gerçekliğini, varolma hakkını elinden almış bir anne.
Yapayalnız geçen hayatına bakıp yalnızlığını daha katlanılır kılmak için bir oyun kurgular mı?
●●●
"Zamanın Tanıklar"ı; Yüksek Lisans için yurt dışına giden bir öğrencinin harçlığını çıkarmak için başvurduğu kurum yaşlı ve yalnız insanlara yoldaşlık edecek öğrencileri bu insanlarla buluşturmaktadır. Bu program dahilinde tanıştığı üç yaşlının yaşamına tanık olur öğrencimiz, onlar sadece bir yaşlı değil geçmişin izlerini taşıyan, yaşayan birer hafızaydı derken, onları bir işin parçası değil de hayatın kendisine tuttuğu ayna gibi olduğunu deneyimler öğrenci.
●●●
"Kara Kaplı Defter" üçüncü hikayemiz, yıllar içinde birbirinden uzaklaşmış ayni evde birbirine yabancılaşmış evli bir çift. Kadının tuttuğu ve duygularını kaleme aldığı bu defteri eşi tesadüfen bulur ve okur. Mekanlar, tarihler, saatler, duygular...Ve kelimelerin arasında silik ama tartışmasız bir şekilde başka bir adamın varlığı vardır.
Bu kitap, bir teşhisin değil, bir arayışın hikayesidir. Ve bu arayışın sonunda, belki de hepimizin içinde yankılanan o kadim sesin ta kendisiyle yüzleşeceksiniz diyen değerli yazarım #haticekaplan kalemizin mürekkebi kurumasın, etkisi uzun süre devam edecek hıkayeler
"Dışı sessizleşen insanın ,içi gürültülüdür" derim hep ,anlayanı olmayınca içine yönelinilir zira.
Yalnızlık, dışarıdan bakıldığında genellikle mutlak bir sessizlik ve durgunluk hali olarak algılanır; odadaki tek bir nefes sesi, duvarların soğukluğu ya da pencereden süzülen soluk bir ışık...
Ancak bu harici sükûnet, çoğu zaman insanın iç dünyasındaki karmaşayı maskeleyen bir perdedir.
Zira yalnız kalan zihin, artık dış dünyanın uyaranları tarafından dağıtılamaz ve kendi yankılarıyla baş başa kalır.
Bu içsel alanda, bastırılmış endişeler, pişmanlıklar, tamamlanmamış diyaloglar ve geleceğe dair bitmek bilmeyen senaryolar, gürültülü bir koro halinde yükselir.
Bu gürültü, dışarıdan gelen seslerden çok daha sağır edicidir; çünkü kaçış imkânı yoktur ve bu sebeple, yalnızlığın en büyük ironisi, en sessiz anlarımızda dahi içimizde kopan bu dinmeyen fırtına ile mücadele etmek zorunda kalmamızdır.Kendi hayatımdada yaşadığım her bir noktaya temasta bulunan yazar benim için muhteşem bir izleme ve tespit yaparken hem hissetmiş hem hissettirmiş bizlere.
5 numara ile başladık kitaba. 40 larında bir adamın yok sayılması, görmezden gelinmesi ile terapi sürecini ile başladı ama sonu tam bir ters köşeydi. Sonrasında yurtdışına okumaya giden bir genç kızın ortama ayak uydurmaya çalışırken içindeki gürültülü yanlızlığdı. Sonra kitaplara sevdalı bir kalp geldi.
Hepsinin ortak noktası yüksek farkındalığın sanıldığı kadar iyi olmaması,çok düşünmenin insanı nasıl tükettiği ve sosyal hayatta yaşantının ne kadar hayalkırıklığı ile bezeli olacagının bir kez daha altını çizerek ,ruhun o derinliklerinde bizi nasıl tüketeceğine dair ders niteliğindeydi.
Kitabın nerdeyse %80 çizerek okudum diyebilirim. Yazar hikayelerdeki hayatları anlatırken sunduğu çıkarımlar düşünülen ama dile getirilmeyen
Sessiz,sakin, uslu olarak nitelendirilen insanlar gerçekten öyle mi Bazılarının içlerinde ne fırtınalar estiğini ancak sürekli susturulduğu , dinlemediği için böyle davranmak zorunda olduğunu bilseydiniz yine de aynı şekilde nitelendirir miydiniz???
Hatice Kaplan'ın kaleminden insanın iç dünyasına , yaralarına, ruhun en derinlerindeki yaralara, iyileşme çabalarına ve "normal" olarak nitelenenin dışında bir yolculuk yaptığım üç uzun #öykü okudum #5numara 'da.
İlk öykü kitaba da adını veren 5 numara. Mektuplardan okuyan bu öyküde parçalanmış, duyduğu seslerin arasında çıkış noktasını ve kendisini arayan bir zihnin anlattıklarını, çocukluğundaki , onun bu hale gelmesine sebep olan tavmaları okurken düşünüyoruz. Çevremizdeki çocukları, çocukken susturulmuş yetişkinleri ve bu durumda olduğunu fark etmediğimiz kişileri... Zamanında fark etsek yardımımız dokunur muydu Yardımı dokunacak insanlar ile buluşmalarını sağlayabilir miydik
" Ben İyi olmak istedim ama gördüm ki, bu dünyanın iyi olana ihtiyacı, tahammülü yoktu. Bu yüzden, iyiliğin gölgesinde yaşamaktansa, karanlığın gölgesinde, zamanın yönüne göre şekil almam, uzamam, kısalmam gerekiyordu. Bu, benim için tek çareydi."
İkinci öykü Zamanın Tanıkları. Yüksek lisans için Berlin'e giden birisinin bir yıllık yaşlılara refakat ettiği bir işte tanıştığı insanlar ve onlarla geçmişe bir yolculuğa çıkmasına, her insanın ne kadar farklı bir yoldan geçerek bugünlere geldiğinde tanık olmamıza, konuşarak , kelimelerin gücü ile iyileşen insanların dünyasına konuk oluyoruz.
Son öykü Kara Kaplı Defter. Aynı evi, aynı hayatı paylaşan, hayat arkadaşı olması gereken ancak zamanla yalnızlaşan bir çiftin evine misafir okuyoruz. Yere düşen bir defteri okumaya başlaması ile karısının bilmediği hayatını ve duygularını öğrenen bir
"Asıl güç, onların sana yaşattığı acıyı, başka birine yasatmayacak kadar güçlü olmaktır. İyilik, başkasına zarar vermeden de var olabileceğini bilmektir."
.
.
"Sakın unutma evlat..Savaş sadece silahlarla olmaz bazen insanlar kendi iç savaşlarını da yaşamayı öğrenmeli... Büyürken , anlamaya çalışırken , kaybederken..."
.
.
"5 numara.
Kendi hayatının dışına atılmış, ölmek için bile bir son noktası olmayanların numarasıydı"
.
.
Merhabalar sevgili kitap dostlarım... Biliyorsunuz ki , insanın hesaplaşması gereken en zor kişi yine kendisidir maalesef... Nerden biliyorsun Deniz diye sormayın , tanıdık bir hikâye Kendi iç hesaplaşmalarımız , geleceğe dair kaygılarımız, pişmanlıklarımız ve tükenmek bilmeyen endişelerimiz... 5 numara ile başlayacak üç ayrı hikâyede ete kemiğe bürünecek, yüreğimizin en hassas noktasına değinecek... Hazırsanız başlıyoruz
.
.
Kitabın kapağını araladığımızda, 5 Numara ile tanışıyoruz. 40 'lı yaşlarında bir adam.. Yok sayılan, görmezden gelinen... Ve yalnızlığının ağırlığından terapi sürecine giren.. İşte tam bu noktada dahil oluyoruz O'nun hayatına. Aslında O'nun nezdinde hepimizin hayatına.. Sonrasında yurt dışında okumaya giden genç kızımızla tanışıyor, kimselerin duymadığı gürültülü yalnızlığına ortak oluyoruz... Ve en sonda da kitaplara sevdalı o yürekle tanışıyoruz.. Ve biz kitap sevdalıları , O'nun yaşadıklarını okumuyor resmen hissediyoruz...
.
.
3 farklı hayat...
3 farklı hikâye...
3 mücadele...
Tek ortak nokta ise çok düşünmenin insanı getirdiği o son nokta .. Sosyal hayatımızdaki hayal kırıklıklarının , ruhumuzda bıraktığı etkiler ve daha fazlası... Sizler de , kendinizden bişeyler bulacağınız bu güzel eseri mutlaka okumalısınız der hepinize şimdiden keyifli okumalar dilerim Kitapla Kalın
5 Numara Hatice Kaplan
Üç ayrı hikâye anlatıyor gibi görünse de tek bir yerden konuşan; bastırılmış duyguların, sessiz yaraların ve “normal” denilen kalıpların içinde yavaş yavaş yorulan ruhların kitabı. Hatice Kaplan’ın kalemi süslenmiyor, dramatize etmiyor; olanı olduğu gibi bırakıyor. Bu yüzden okurken bağıran bir acı değil, içe çöken bir ağırlık hissediliyor.
Kitabın ismini taşıyan ilk öykü “5 Numara”, çocuklukta susturulmuş bir sesin yetişkinlikte hâlâ nasıl yankılandığını anlatıyor. “Uslu olan” ile “karanlık olan” arasında sıkışmış bir zihnin, özgürlük arayışının en yakını tarafından nasıl prangaya vurulduğunu okuyoruz. Annenin sevgisi bir sığınak değil, bir sınır hâline geldiğinde, insanın kendi gerçekliği de elinden alınabiliyor. Doktorun önerdiği defter, yalnızca bir yazma aracı değil; hatırlamanın, yüzleşmenin ve iyileşmenin kapısı oluyor. Bu hikâye, teşhis koymuyor; acıyı adlandırmadan, onu tanınır kılıyor.
“Zamanın Tanıkları”, Berlin’de okuyan bir öğrencinin yaşlılarla yoldaşlık ettiği günler üzerinden ilerliyor. Carl’da şefkatin sessiz iyileştiriciliğini, Nurten Teyze’de hatırlamanın inatçı direncini, Ela’da ise geçmişin hâlâ canlı olan izlerini görüyoruz. Bu yaşlılar bir “iş”in parçası değil; yaşayan hafızalar. Zamanın insanın omuzlarına nasıl çöktüğünü, yalnızlığın nasıl sessiz ama derin izler bıraktığını bu öyküyle fark ediyoruz. Dinlemek, bazen iyileştirmenin en sade hâli.
Üçüncü öykü “Kara Kaplı Defter”, aynı evde yaşayıp birbirine yabancılaşmış bir çiftin iç dünyasına açılıyor. Kadının deftere döktüğü kelimeler, söylenemeyenlerin ağırlığını taşıyor. Kocanın bu defteri tesadüfen bulup okumasıyla, kelimelerin ne kadar ağır ve geri dönülmez olabildiğini hissediyoruz. Burada ihanet bağırmıyor; sevgi yüceltilmiyor. Sadece alışkanlık sanılan bir evliliğin,
Üç farklı öykünün olduğu kitap içe dönüş, yaralarına deva, fark ediş hikayesi.
5 numara öyküsü paranoid şizofreni teşhisi konulan bir hastanın kendine verdiği isim. Ne başlangıç ne de sonun ifadesi olmayan ortadaki bilinmezliğin adıydı.
Duyguları yok sayılan, sesizliği ödüllendirilen bir çocuğun içindeki seslere kulak kabartması ve içindeki susmayan koronun getirdi noktayı anlatıyor mektuplar ile doktoruna.
Zamanın tanıkları öyküsü Berlin'de yüksek lisans için giden gencin yaşlara refakat ederek onların anıları ile değişen bakış açısını anlatıyor.
Kara kaplı defter öyküsü ise aynı evi paylaşan çiftin nasıl yanlızlaşıp birbirinden kopuşunu anlatıyor.
Her öyküde yazarın dediği gibi kendinden bir parça buluyorsun, yüzleşiyor , görünmeyen acılara dikkat çekiyor ve beklentilerin dışında olmanın farklılığı ile tanışıyorsun.
Kilitli kapılar ardında duran yaraları, durmadan kanayan ruhun devası ancak bir fark ediliş ile şifalanır. O şifa aslında kişinin kendini fark edip aradığını bulmaya çalışmasıyla da olur.
Yaraları bazen çocukluktan, bazen sevdiğinden, bazende kendin oluşturursun . Üstüne gittikçe o yaralar derinleşir ve hissizleştİrir insanı.
Arayışın hikayesi olan kitap en çok ben kimim sorusunu sordurmayı amaçlıyor.
Böylesi düşündüren iz bırakan okumaları hep sevmişimdir. Keyifli bir okuma oldu kendinden bir şeyler bulduran bu güzel kitabı mutlaka okuyun derim.
Aşk, bana dar gelen bir kıyafet gibiydi uzaktan güzel duruyor, giyince içinde boğuluyordum.
Gençlik bir okyanus gibi, dalgaları hırçın rüzgarı sert. Yaşlılık ise bir liman. Bütün o fırtınaları gördükten, tüm suları açıldıktan sonra vardığın güvenli yer.
Kimi insanlar seni değiştirerek değil, seni sana göstererek iyileştirir
Biz birbirine uymayan, dikiş tutmayan, farklı renklerde iki kumaşken
Merhabalar değerli kitapseverler,
Bugün sizlere Hatice Kaplan’ın kaleminden çıkan 5 Numara adlı kitabı tanıtmak istiyorum.
Kitabımız üç farklı hikâyeden oluşmaktadır. Hikâyelerde; öncelikle ismi bilinmeyen bir karakterin yaşadığı çocukluk travmalarıyla ve uzun bir süredir içinde susturulmuş seslerle yüzleştiği anlara tanıklık ediyoruz. Ardından Berlin’e okumak için giden bir öğrencinin, eğitimi sırasında para kazanmak amacıyla danışan olarak gittiği evlerde Carl, Ela ve Nurten Teyze’nin geçmiş yaşamlarında neler yaşandığını öğreniyoruz. Son hikâyede ise aynı evi paylaşan bir çiftin evinde, kadının kara kaplı bir deftere yazdıklarını okuyoruz.
Üç hikâye de birbirinden oldukça etkileyiciydi. Kitap ince olabilir; ancak okuduğumuz hikâyeler gerçekten çok derin ve sarsıcıydı. “Keşke daha uzun olsaydı” dediğim bu kitabı tüm kitapseverlere gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum. Yazarımızın kalemine sağlık, okuyucusu bol olsun.
Merhaba kitap dostlarım
Sizlere kalemiyle 
Burcu Mertyürek'un sayesinde tanışma fırsatı bulduğum #haticekaplanın #5numara kitabıyla geldim.Bu kitap öyle derin,öyle insanın içine dokunan bir yolculuk ki sayfaları çevirdikçe sanki kendi iç sesimle yüzleştim.“5 Numara”, sadece üç hikâye anlatmıyor;her hikâyede başka bir benliğe,başka bir yaraya ayna tutuyor.Hatice Kaplan’ın kalemi o kadar samimi ve güçlü ki karakterlerin acılarını,kırılmalarını ve sessizliklerini iliklerime kadar hissettim diyebilirim.Bazen bir cümleyle kalbime dokundu,bazen de beni kendi geçmişimle baş başa bıraktı.“Normal” denilen şeyin aslında ne kadar dar bir kalıp olduğunu her birimizin iç dünyasında bambaşka bir “gerçeklik” taşıdığını hatırlatıyor.Kısacası,“5 Numara” sadece okunacak değil,hissedilecek bir kitaptı benim için Kendini,insanı,hayatı anlamaya çalışan herkesin mutlaka tanışması gereken bir ses,bir iç yolculuk.Kitabı bitirdiğimde geriye sadece bir hikâye değil zihnimde yankılanan bir çağrı kaldı.
Kısacası bu eser sadece okunacak değil üzerine düşünülecek,dostlarla paylaşılacak belki de defalarca dönüp bakılacak bir kitap.Çünkü bazı satırlar vardır bir kez değil her seferinde yeniden okunduğunda insana yol gösterir.
Burcu Mertyürek'un sayesinde tanışma fırsatı bulduğum #haticekaplanın #5numara kitabıyla geldim.Bu kitap öyle derin,öyle insanın içine dokunan bir yolculuk ki sayfaları çevirdikçe sanki kendi iç sesimle yüzleştim.“5 Numara”, sadece üç hikâye anlatmıyor;her hikâyede başka bir benliğe,başka bir yaraya ayna tutuyor.Hatice Kaplan’ın kalemi o kadar samimi ve güçlü ki karakterlerin acılarını,kırılmalarını ve sessizliklerini iliklerime kadar hissettim diyebilirim.Bazen bir cümleyle kalbime dokundu,bazen de beni kendi geçmişimle baş başa bıraktı.“Normal” denilen şeyin aslında ne kadar dar bir kalıp olduğunu her birimizin iç dünyasında bambaşka bir “gerçeklik” taşıdığını hatırlatıyor.Kısacası,“5 Numara” sadece okunacak değil,hissedilecek bir kitaptı benim için Kendini,insanı,hayatı anlamaya çalışan herkesin mutlaka tanışması gereken bir ses,bir iç yolculuk.Kitabı bitirdiğimde geriye sadece bir hikâye değil zihnimde yankılanan bir çağrı kaldı.
Kısacası bu eser sadece okunacak değil üzerine düşünülecek,dostlarla paylaşılacak belki de defalarca dönüp bakılacak bir kitap.Çünkü bazı satırlar vardır bir kez değil her seferinde yeniden okunduğunda insana yol gösterir.
