Yazmalara doymuyor du dersiniz :)))Alıntı
Nur: Sessiz Bir Arayış
Mustafa Kutlu’nun Nur’u gürültülü cümleler kurmaz. Bağırmaz. İddialı olmaz. Diğer kitapları gibi ama insanın içine usulca yerleşir. Tıpkı eski Yeşilçam filmleri gibi… Bir bakarsın soba yanıyor, pencere buğulu, kalp biraz kırık ama umut hâlâ orada.
Nur’un arayışı büyük laflarla anlatılmaz. O, hayatın içinde yolunu kaybedenlerden biridir. Tıpkı ben, biz gibi "Sevilmek" ister ama sevilmenin ne olduğunu da tam bilmez. Bir yere ait olma isteğiyle dolaşır durur. Ne aradığı bellidir ne de vazgeçebildiği. İşte bu yüzden çok tanıdık gelir Nur. Çünkü onun arayışı, hepimizin içinden geçen o sessiz “ben nereye aitim?” sorusudur.
Kutlu, sevgiyi burada bağırarak anlatmaz. Sevgi; bir bakışta, bir bekleyişte, yarım kalan cümlelerde saklıdır. Nur’un sevilme ihtiyacı, çoğu zaman karşılık bulmaz ama umudunu da tamamen kaybetmez. Yeşilçam’daki o masum kadınlar gibi… Çok kırılır ama sertleşmez. Kaderine kızar ama kalbini kapatmaz.
Kitap boyunca hissedilen şey, bir acelecilik değil; durup düşünme hâlidir. Modern hayatın hızına karşı, yavaş yavaş akan bir hikâye. Büyük şehirlerin karmaşasına karşı, iç dünyanın dinginliği. Kutlu, Nur’un hikâyesiyle şunu fısıldar sanki:" İnsan bazen kaybolarak bulur kendini."
Nur, mutlu bir son vaadiyle bitmez belki ama insanın içine sıcak bir şey bırakır. Eski bir filmden çıkmış gibi hissedersin. Gözlerin dolu ama yüzünde belli belirsiz bir tebessüm vardır. Çünkü bilirsin; arayış devam ediyordur ve bazen bu, bulmaktan daha kıymetlidir.
Kısacası Nur, sevginin sessizliğini, arayışın masumluğunu ve Yeşilçam tadında bir insan sıcaklığını anlatan ince bir hikâye. Okurken değil, bitirdikten sonra etkileyen türden kütüphaneniz de yer alırsa çok mutlu olurum .Gelelim bu kitabı tavsiye eden biricik yol arkadaşım 
Kevser e seninle okumak büyük bir keyif okumalarimiz daim olsun yeni yolculuklar da buluşmak dileğimle...
Nur
Mustafa Kutlu
Kevser e seninle okumak büyük bir keyif okumalarimiz daim olsun yeni yolculuklar da buluşmak dileğimle...
Nur
Mustafa Kutlu·
849 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Canım Sema'mmmmm, ne güzel anlatmışsın öyle! Sen yazarken ben, 'penceresi buğulu oda'da Nur'la birlikte oturup sobanın sesini dinler gibiydim. O 'sessiz ben nereye aitim?' sorusu, senin kaleminde evrensel bir sese dönüşmüş. Çok duygulandım :)
İtiraf: Mustafa Kutlu bana hep ağır gelmiş, hep ertelediğim bir yazar olmuştur... Ama senin bu içten, sıcak ve anlatımın, onu bir yük olmaktan çıkarıp bir sığınak haline getirdi gözümde. 'Okurken değil, bitirdikten sonra etkileyen' dediğin şeyi, senin yazını bitirdiğim an anladım. Beni edebiyatla ve bu yazarla yeniden barıştırdın desem abartmış olmam demi 🙈
Çok teşekkür ederim bu güzel, davetkar dokunuşun için. Nur'u en kısa zamanda okuyacağım söz! 🤗☺️
Kaybolarak kendini bulma!!!
Çok derinlikli bir ifade bayıldım.
Oysa sorsalar kendinde misin ?
Evet kendimizdeyiz diye biraz sabır biraz öfke ile cevapladigimiz bu soru ile yüzleşememistir çoğumuz.
Kendini bulmak için biraz "Dünya" şaşalarindan kaybolma gerekebilir.
Bana Abdülkadir Geylani Hz."nin halktan uzaklasip belkide kendineden de uzaklasip bulma,bilme,olma yolculuğunu hatırlattı.
Eseri yazan = Abdulkadir Akçiçek beyefendiye,ve incelemeyi yazıp bizi ruhen diyâr diyâr gezdirdiginiz için size teşekkür ederim.
Kaleminize sağlık, selametle...
“Sevgi; bir bakışta, bir bekleyişte, yarım kalan cümlelerde saklıdır.” Yine yeniden inceliklerle, sükûnetle gönülden kaleme dökülen bir inceleme💐 kitabı okurken duyduğum his tam da buydu. yüreğine sağlık güzelim tam tadında anlatmışsın kitabı🫠 seninle birlikte okuyor olmak benim için de büyük keyif daim olsun🤗🥰