İtiraf ediyorum, yılın son kitabı olan Atalarımın Evi'ni okurken zorlandım. Çok fazla karakter vardı. Anlatı oldukça dağınıktı ve yer yer kitaptan koptuğum oldu. Bir hikâyeye alışmadan başka bir hikâyeye, başka bir zamana geçtik.
Bu dağınıklık mutlaka bilinçli bir tercih. Çünkü Alice Walker klasik bir roman anlatmıyor; kadın merkezli, kadın hafızasını, kökleri, sömürgeciliği ve ataerkil düzeni odağına alan, çok sesli bir metin kurmuş. Renklerden Moru’daki bazı karakterler burada da karşımıza çıkıyor; ancak iki kitabın okuma zamanları arasında uzun bir süre varsa bu bağı fark etmek bence zor. Anlatı zaten parçalı ve çok sesli; üstelik Renklerden Moru’nun duygusal havası bu kitapta yok.
Her ne kadar liste zaman içinde farklı versiyonlarla güncellense de, çoğu kaynağa göre kitap Ölmeden Önce Okunması Gereken 1001 Kitap listesinde yer alıyor. Yani edebiyat dünyasının önemli eserleri arasında kabul ediliyor.
Sabır istiyor Atalarımın Evi. Dağınık ama derdi olan ve derdini anlatan bir kitap. Herkese hitap etmeyebilir.
·
427 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.