Ah Mücella soğuk bir kış gecesi tanıdım seni tam da duvardaki saatli maarif takviminin yaprağı 21 Aralık gecesini gösterirken tesadüf mü tevafuk mu bilemiyorum artık?
Babası göçüp gitmiş bu hayattan o doğar doğmaz, annesi bu devirde nasıl yetiştiririm kız çocuğunu diye hayıflanırken Mücella okul çağına gelmiştir bile
Ağabeyi de çok durmaz anne ile kızın yanında Almanya'ya gurbetçi gider eşi ile yıllar geçmişte ne hatır ne ziyaret elini eteğini çekmiş baba ocağından. Ağabeyi gidince hayat daha da zor gelmiş anne ile kızına. Anne ketum kara ağacın diğer tarafına geçmesine izin vermez ;hayatı hep evinin bahçesi, birkaç konu komşu kadar bilir. Çeyiz örer, elbise diker Mücella vaktidir elbet evlenme çağına gelmiştir. Hayatı örer, geleceğini örer, hayallerini örer ama gelmez bir türlü damat adayı. Anneler kızlarının tahtını yaparmışta bahtını yapamazmış. Zaman geçer köprüler altından çok sular akar ama Mücella istediği hayatı yaşayamaz. Annesi de göçüp gider bu dünyadan Mücella kalır Fesleğen ile başbaşa yaş ilerler kemale erer. Canımız Mücella'mız Güzin ablası olur mahallelinin zaman akar paşa konakları apartman daireleri ile takas olur. Kış geçer bahar gelir kuşlar, böcekler meydana çıkar. Bahar bahçe Mücella sırtında şalı ile dalar geçmişe....
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.