•ne de olsa insan kendi ışığını ona yansıtan kaç kişi tanırdı ki? insanlar daha çok meşaleye benzerdi, bir esintiyle sönene dek yanarlardı.
popüler kültürün kölesi olmayacağım diyerek direnebildiğim kadar direndiğim ama sonunda okuma grubunda seçildiği için gafil avlandığım bir kitabın yorumuyla geldiimmm.
fahrenheit distopya-bilim kurgu türünde bir eser, hatta başyapıtlarından birisi, 200 sayfa çerezlik gibi görünebilir ama kalıcılığı ve konu bakımından başarısı gayet yüksek bence.
topluma ayak uyduran ve bireyselliği yok sayıldığı için tüm baskılara başkaldıran karakterler mevcut. bilgiye sonsuz kucak açan ya da reddeden diyerek de ayırabiliriz karakterleri.
meslekleri itfaiyecilik olsa bile görevleri yangınları söndürmek değil kitapları yakarak karanlık bir geleceğe zemin hazırlamak… ama içlerinden biri değişimin kendisinin uyanışıyla başlayacağının farkında.
zaman zaman okurken george orwell’in 1984’ünü anımsamadım değil. ikisinde de baskıcı bir rejim mevcut ama fahrenheit da kitap yakma metaforu üzerinden daha çok düşünce kontrolü, özgürlük, bilginin dağılmasını engelleme üzerinde yoğunlaşılmış. 1984’ü sevdiyseniz bunu da seversiniz bence. işleyişiyle, kurgusuyla en çokta anlamıyla kalbimin odacıklarında yerini aldı.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.