Derry’de Kırmızı Balon Görürsen Kaç! - OKorku-Gerilim
Haritada ismini bulmakta zorlandığımız bir Amerikan kasabası Derry… 
O Tüm dünya tarihini etkileyecek karanlık bir sırrın sahibi. Eğer kontrol edilseydi belki de tüm savaşların bitimi, ütopik bir aydınlanma çağı yaşatabilirdi. Ama o Pennywise’tı. Kimsenin sahip olamayacağı türde bir uzay yaratığı… 
Stephen King başımıza iş açtı.
O… Ve O’nun yaptığı en büyük hata 1958 yılında Derry’de sel felaketi olduğunda Georgie isminde su üzerinde kayığını yüzdürmek isteyen küçük bir çocuğu kandırarak öldürmesi oldu. Kendine öyle bir düşman edindi ki bu düşmanın adı Bill Denbrough. Ölen Georgie’nin abisi. Suda yüzdürmek istediği kayığını yapan abi. Kardeşini içten içe çok seven abi Bill. Bu ölümün doğal olmadığını çok iyi bilen Bill, arkadaşlarıyla Derry’de neler olup bittiğini araştırmaya başladılar. Adeta birer halka gibi oldular. Eddie bu halkanın üstüne en titrenen ailesinin çocuğu olarak zayıf görünse de kafası pusula gibiydi. Eddie ile asla kaybolmazdınız. Richie ise korkunç irlandalı polis taklidi yapan, espirili, eğlenceli ve her ortamda olmasını isteyeceğiniz; arkadaşlarının tabiri ile “geveze”. Beverly ise Kaybedenler’in tek kızı. Kızıl saçları ve derin bakışları ile hepsi ona hayran. Çok cesur çok savaşçı. Ben ise mimari ruhu oldukça gelişmiş, el becerisi olan ama okulda diğer aptalların kilosu ile alay ettiği bir dahi. Stanley yahudi bir ailenin oğlu. Titiz, temiz, ama arkadaşları söz konusu olduğunda ellerini kirletmekten çekinmez. Zekidir, öngörüldür. Mike’a gelirsek; ten rengi nedeni ile beyazların arasında bir siyah kaya parçası. Ama bana sorarsanız inci tanesi bir kalbi var. Araştırmacı ruhlu Mike sayesinde; katil, çocukların korkuları ile beslenen Pennywise ile mücadele ederken kaç sıfır geride olsalar da yine Mike sayesinde yıllar sonra bir araya gelebiliyorlar.
Çocuklukta verilen sözler asla unutulmaz. Derry’de 27 yılda bir büyüyen kayıp çocukların sayısının ABD’nin toplamının 10 katından fazla oluşunu nedense tv, gazeteler yazmaz. Serseriler ve evsizler vardır, sorunlu ebeveynler. Evden kaçtı derler. Hep üstünü örterler. Asıl suçlunun bir palyaço olduğunu kimse düşünmez.
Neilbolt sokağı 29 numaralı ev Pennywise’ın inidir. Ayrıca kanalizasyon gezmeyi ve avlanmayı en sevdiği yerdir. Pennywise 13.8 milyar yıldan beri dünyada. O kadar çok insanı yedi ve ölüm ışıklarına maruz bırakarak zekalarını, ruhlarını çaldı ki bu uzun hayatında ilk kez “Kaybedenler” onu böylesine sinirlendirdi. Onların 7 kişi olması, O’ya ilk kez korkuyu yaşattı. Ve yetişkin olduklarında da intikam istedi.
1061 sayfalık bu koca eserin incelemesini yazmak yazmış olduğum en zor yazılardan biri oldu. Bu kitabı dört kez bitirdim ve her seferinde ilk okuduğum gün kadar heyecanlandım. İnanılmaz akıcı, detaylı, sürükleyici, çok korkutucu, aile olmayı, arkadaş olmanın gerçek tanımını, zorbalıkla baş edebilmeyi, gerçek korkunun tanımını ve kitapta en sevdiğim detay olan Bill’in bisikleti “Gümüş” ile her türlü zorluğun üstesinden gelebilmeyi öğrendim.
O, çocuklara özellikle en çok kırmızı balonları ile yaklaşmayı sever. Üzerinde I (kalp) Derry yazan. O balonları gördüğünüzde kaçın.
Şeytanlarla yarışmanın en iyi yolu onlara onların yöntemi ile saldırmaktır. Chud Töreni kitapta favori kısımlarımdan biri oldu. Eddie’nin kolu kırıldığında alçısına eczanedeki kız Losers yazdığında harfi “v” yapıp “Lovers”a çevirmesi ise kalbimi eritti…1990 ve 2017(bölüm 1) 2019 (bölüm 2) olmak üzere üç farklı sinema filmi ile karşımıza çıktı. 2025’te “Welcome to Derry” ile kalplerimizi fethetti. Bill Skarsgård güncel Pennywiseımız. İlk filmdeki Penny’e ise Tim Curry hayat vermiştir.
Henry Bowers, Patrick, Victor… Hangimizin hayatında ona benzer zalim, sürekli kendinden fiziksel olarak zayıf kişileri tartaklamaktan hoşlanan, şiddettin dozunu arttıran küçük psikopatlar olmadı ki? O’da kötü insanları maşası olarak kullanmayı çok sever.
Ve kaplumbağa… Sevgili Kara Kuleye yapılan inanılmaz güzel bir gönderme. Makro evren yaratıldığından beri olan yaşlı kaplumbağamız bizim Kaybedenlerimize yardım edebilecek mi?
Daha çok detay vermek istesem de can sıkıcı olmasını istemiyorum, haydi henüz okumayanlar varsa (okuyanları da tazelemek için) bu gerilim destanına davet ediyorum. Anılarımızı derinlerden çıkaralım. Sonsuzluk içinde ilk defa “Bütün canlılar büründükleri şeklin kanunlarına uymak zorundadır.” Teorisi gerçek miymiş beraber görelim 1000K.
O Tüm dünya tarihini etkileyecek karanlık bir sırrın sahibi. Eğer kontrol edilseydi belki de tüm savaşların bitimi, ütopik bir aydınlanma çağı yaşatabilirdi. Ama o Pennywise’tı. Kimsenin sahip olamayacağı türde bir uzay yaratığı… Stephen King başımıza iş açtı.
O… Ve O’nun yaptığı en büyük hata 1958 yılında Derry’de sel felaketi olduğunda Georgie isminde su üzerinde kayığını yüzdürmek isteyen küçük bir çocuğu kandırarak öldürmesi oldu. Kendine öyle bir düşman edindi ki bu düşmanın adı Bill Denbrough. Ölen Georgie’nin abisi. Suda yüzdürmek istediği kayığını yapan abi. Kardeşini içten içe çok seven abi Bill. Bu ölümün doğal olmadığını çok iyi bilen Bill, arkadaşlarıyla Derry’de neler olup bittiğini araştırmaya başladılar. Adeta birer halka gibi oldular. Eddie bu halkanın üstüne en titrenen ailesinin çocuğu olarak zayıf görünse de kafası pusula gibiydi. Eddie ile asla kaybolmazdınız. Richie ise korkunç irlandalı polis taklidi yapan, espirili, eğlenceli ve her ortamda olmasını isteyeceğiniz; arkadaşlarının tabiri ile “geveze”. Beverly ise Kaybedenler’in tek kızı. Kızıl saçları ve derin bakışları ile hepsi ona hayran. Çok cesur çok savaşçı. Ben ise mimari ruhu oldukça gelişmiş, el becerisi olan ama okulda diğer aptalların kilosu ile alay ettiği bir dahi. Stanley yahudi bir ailenin oğlu. Titiz, temiz, ama arkadaşları söz konusu olduğunda ellerini kirletmekten çekinmez. Zekidir, öngörüldür. Mike’a gelirsek; ten rengi nedeni ile beyazların arasında bir siyah kaya parçası. Ama bana sorarsanız inci tanesi bir kalbi var. Araştırmacı ruhlu Mike sayesinde; katil, çocukların korkuları ile beslenen Pennywise ile mücadele ederken kaç sıfır geride olsalar da yine Mike sayesinde yıllar sonra bir araya gelebiliyorlar.
Çocuklukta verilen sözler asla unutulmaz. Derry’de 27 yılda bir büyüyen kayıp çocukların sayısının ABD’nin toplamının 10 katından fazla oluşunu nedense tv, gazeteler yazmaz. Serseriler ve evsizler vardır, sorunlu ebeveynler. Evden kaçtı derler. Hep üstünü örterler. Asıl suçlunun bir palyaço olduğunu kimse düşünmez.
Neilbolt sokağı 29 numaralı ev Pennywise’ın inidir. Ayrıca kanalizasyon gezmeyi ve avlanmayı en sevdiği yerdir. Pennywise 13.8 milyar yıldan beri dünyada. O kadar çok insanı yedi ve ölüm ışıklarına maruz bırakarak zekalarını, ruhlarını çaldı ki bu uzun hayatında ilk kez “Kaybedenler” onu böylesine sinirlendirdi. Onların 7 kişi olması, O’ya ilk kez korkuyu yaşattı. Ve yetişkin olduklarında da intikam istedi.
1061 sayfalık bu koca eserin incelemesini yazmak yazmış olduğum en zor yazılardan biri oldu. Bu kitabı dört kez bitirdim ve her seferinde ilk okuduğum gün kadar heyecanlandım. İnanılmaz akıcı, detaylı, sürükleyici, çok korkutucu, aile olmayı, arkadaş olmanın gerçek tanımını, zorbalıkla baş edebilmeyi, gerçek korkunun tanımını ve kitapta en sevdiğim detay olan Bill’in bisikleti “Gümüş” ile her türlü zorluğun üstesinden gelebilmeyi öğrendim.
O, çocuklara özellikle en çok kırmızı balonları ile yaklaşmayı sever. Üzerinde I (kalp) Derry yazan. O balonları gördüğünüzde kaçın.
Şeytanlarla yarışmanın en iyi yolu onlara onların yöntemi ile saldırmaktır. Chud Töreni kitapta favori kısımlarımdan biri oldu. Eddie’nin kolu kırıldığında alçısına eczanedeki kız Losers yazdığında harfi “v” yapıp “Lovers”a çevirmesi ise kalbimi eritti…1990 ve 2017(bölüm 1) 2019 (bölüm 2) olmak üzere üç farklı sinema filmi ile karşımıza çıktı. 2025’te “Welcome to Derry” ile kalplerimizi fethetti. Bill Skarsgård güncel Pennywiseımız. İlk filmdeki Penny’e ise Tim Curry hayat vermiştir.
Henry Bowers, Patrick, Victor… Hangimizin hayatında ona benzer zalim, sürekli kendinden fiziksel olarak zayıf kişileri tartaklamaktan hoşlanan, şiddettin dozunu arttıran küçük psikopatlar olmadı ki? O’da kötü insanları maşası olarak kullanmayı çok sever.
Ve kaplumbağa… Sevgili Kara Kuleye yapılan inanılmaz güzel bir gönderme. Makro evren yaratıldığından beri olan yaşlı kaplumbağamız bizim Kaybedenlerimize yardım edebilecek mi?
Daha çok detay vermek istesem de can sıkıcı olmasını istemiyorum, haydi henüz okumayanlar varsa (okuyanları da tazelemek için) bu gerilim destanına davet ediyorum. Anılarımızı derinlerden çıkaralım. Sonsuzluk içinde ilk defa “Bütün canlılar büründükleri şeklin kanunlarına uymak zorundadır.” Teorisi gerçek miymiş beraber görelim 1000K.·
2.032 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ne yalan olsun, Stephen King'e başlamak için bu kitabı seçmek gibi bir hata yapmıştım. Hatadan kastım, yazara başlamak için ağır bir eser olduğunu düşünmem. Olaylar ve karakterler ağır ağır işleniyordu. O kadar kalın bir eserden başka türlüsü beklenemezdi gerçeği. Önümüzdeki yıl yazara tekrar başlamak için, ''Azrail Koşuyor'' romanını okumaya karar verdim. Yazarın kalemine olan hakimiyetinize dayanarak, kararımın doğru olup olmadığını yazarsanız benim için aydınlatıcı olur :)
Merve
Gönderi Sahibi
Gökhan bey, kendiniz de açıklamışsınız ilk kez King okumaya başlayacak okurlar için “O” kitabı son derece ağır ve karmaşık gelebilir. Size tavsiyem Sadist, 22.11.63, Sis, Hayvan Mezarlığı gibi kitaplarından devam ederseniz yazar size çok daha keyifli gelir diye düşünüyorum. Yeni yılda güzel kitaplar okumanız dileğimle.
Stephen King’i severek okuduğum bir yazardır ve bu eser de onun kült eserleri arasındadır. İncelemenizde metnin yalnızca korku öğelerine değil psikolojik gerilim yönüne de yer vermiş olmanız oldukça yerinde olmuş. Kitabın sinema uyarlamalarını da keyifle izlemiştim, bu yönüyle de ilgisini çekenlere tavsiye edilebilir. Emeğinize sağlık.
Merve
Gönderi Sahibi
Teşekkür ediyorum Dilek hanım. O, çok farklı bir roman bir baş yapıttır benim için. Korku ögeleri yoğun olsa da karakter tahlillerinde derin acılar, ailelerden gelen travmalar hatta Pennywise dahi bunlardan besleniyor. Bu yönünü hep daha çok sevmişimdir O’nun.