Arayışlar'ı o kadar çok beğendim ki hemen ikinci kitabına da yıl bitmeden başladım. Doğrusu okuduğum ilk kitabında Lou'nun kendine ait bir imzası var gibiydi. Feniçka da yazarın imzasını hikayenin bazı ögelerinde taşıyor. Yine de bu kitap için düşüncelerim oldukça dağınık. Arayışlar'ın açıklığından uzak ve spesifik bir sonuca ulaştırmıyor. Bir hükme varmaktan ziyade, hedeflenen nokta aklınızı karıştırmak, kesin yargılarınızı yerinden oynatıp başka biçimlerde tekrar bir araya getirmek.
Zira karakterler birey olmaktan çok, belirli bakış açılarının temsili görevinde yazılmışlar.
Yaratılan erkek karakter, kadının kendi mesajını iletmesi için bir aracı olarak kullanılmış. Bazı noktalarda Lou, erkekler hakkındaki gözlemlerini de yine bu karakter üzerinden vermiş fakat sönük ve edilgen yapıda bir tasarı var.
Bilinçli yapılmış bir planlama olduğu ortada bence. Bu metot sayesinde, direkt bir didaktik anlatıdan ziyade, dolaylı yoldan kadının özgürlüğünün, daha kesin bir tabirle kendisi olmak istemesinin -Lou'nun tanımıyla erkeklerin yolundan gitmesinin- ilişkideki bedeli ortaya konulup irdelenmiş.
Bu kitabı biraz daha içselleştirerek yorumlamak benim için bayağı meşakkatli oldu. Çünkü halihazırda bende içgüdüsel olarak yer alan bir çıkarım. Yeni ve yorumlamaya açık olmaktan ziyade kabullenilmiş ve çözümlemeye istekli olmadığım bir konu.
Kitabın kısa olmasından mütevellit, zihninizdeki sakinliği bozmamak için yüzeysel bir okuma yapmak isteseniz dahi sahip olduğunuz hissiyat ortaklığı buna izin vermeyecektir.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.