Eric Metzger'in romanı klasik bir mitolojik hikayeyi modern Paris sokaklarına taşıyor. Roman bir yas,kayboluş ve yalnızlık hikayesi.
İki bölümden oluşan romanda bir bölüm Louis 'in bir bölüm Orpheus'un hikayesini okuyoruz.
Orpheus klasik mitteki gibi elinde liriyle dünyalar başına yıkılmış bir şekilde Eurydike'yi arar. Paris burada bir yeraltı şehri gibi gri ve kasvetlidir. Gece gezen Orpheus barlardan,kulüplerden çıkmaz. Kendini kaybedene kadar içer. Bir yandan da geriye bakmaması gerekirken bundan kendini alıkoyamaz. Bu yüzden Eurydike'sine kavuşamaz.
Mitolojideki o meşhur "arkaya bakmama" kuralı, Metzger'de bir takıntıya dönüşür. Kahramanımız sürekli geçmişe, anılara, Eurydice ile olan anlarına bakar. Bu, yas sürecindeki bir insanın iyileşememesinin, sürekli eskiyi deşmesinin bir sembolüdür.
Louise ise bir antikacıdan aldığı eski tip çevirmeli telefonu denerken aklında kalan tek numarayı çevirir:Babasının telefon numarası. Aradığında ölmüş babası telefonu açar.
Ve bunu takıntı haline getiren Louise her gün babası ile görüşmeye geçmişi değiştirmeye çalışır.
Romanın dili ise çok şiirsel. Kısa cümleler ahenkli bir anlatım sağlamış. İç monologlar sayesinde sessizlik hakim romana.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.