Öncelikle şunu belirtmeliyim ki insan bir kitaba alışınca bitirmemek için satırları tekrar tekrar okuyor. Kendimden biliyorum.
Selma ruh asaleti yüce kadın seni okuduğum her satırda, yüreğimin bir yerlerinde bir acı hissettim. Acın yüreğime işledi besbelli...
Kitabı konusuna bakmadan aldım böyle bir aşkla karşılaşmayı bende beklemiyordum. Kitaptaki karakterimizin adı müphem ve Selma.
Selmayla başlayan dostlukları sonradan aşılamaz, anlatılamaz ve öyle büyük bir sevdaya evriliyor ki her satırı kalbime işleyerek okudum. Bahçede oturuşları, beraber ayı seyretmeleri... Kader bu ya kavuşamayacaklardı en başından belliydi. Selma'nın babasının serveti ve dönemi düşünecek olursak büyükler tarafından evlendirileceği belliydi. Faris Karami çok iyi fedai bir baba fakat Selma'sı gözünün önünde yavaş yavaş eridi. Ve acılar içindeki müphem karakterimiz Selma'sını elleriyle uğurladı evliliğe. İki karakterin yaşamış olduğu o duygu bambaşkaydı daha önce bir kitapta bu kadar yakınlaşmamıştı ruhum bir karaktere. Selma biriciğim ruhunun asaleti o kadar büyüktü ki sevdan için katlandın herşeye yüreğinden öpüyorum.
Karakterlere bağlanınca yürekten öpülür merak etmeyin.
__
"Her erkeğin hayatının baharında apansız ortaya çıkan, yalnızlığına şiirsel bir anlam kazandıran, günlerinin boşluğunu hoş bir arkadaşlıkla, gecelerinin sessizliğini uzayan ezgilerle dolduran bir Selma'sı vardır."
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.