Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2025 49. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 02 Temmuz 2025 00:00
Puşkin Evi, postmodern Rus edebiyatının öncüsü kabul ediliyor. Dikkatimi 
Burcu Booker okurken çekmişti, bu zamana kadar bekletmek benim hatam. Burcu önerileri bekletilmesin, hepimize not:)
Puşkin Evi gibi kült bir roman hakkında yazmak zor. Rus edebiyatından sayısız eser geçiyor; alıntılar, göndermeler, uyarlamalar…Kaçırdıklarım yakaladıklarımdan fazladır:)
Öncelikle kitabın adından başlayayım. Puşkin, Rus edebiyatının kurucusu kabul ediliyor, muhalefet geleneğinin de öncüsü. Burada Puşkin Evi derken, mekan olarak Puşkin Evi diye anılan Rus Edebiyat Enstitüsü değil Rus edebiyatı, kültürü kastediliyor. Tabii Puşkin’in en bilinen eseri Yevgeni Onegin’le de paralellikler var. Bitov, Puşkin’in mirasını modern biçimde yeniden yorumlayarak irdeliyor. Onegin hakkında az çok bilgi sahibi olan her okur kitapta kurmaca ile gerçekliğin çelişen doğasının sorgulandığını bilir. Toplum-birey çatışması, kimlik arayışı ile öne çıkar. Puşkin Evi’nde kurmaca - gerçeklik çatışması daha belirgin (oyuncul mu demeliyim). Andrey Bitov sık sık araya giriyor, anlatıcı müdahaleleri olduğu gibi, yazar Bitov müdahaleleri de var. Yetmiyor bir de varyantlar ekliyor. Hikaye bitiyor, yüz sayfa çeşitlemeli sonsözler yazmış:) Bitti mi, hayır bir de Şerhler var. Ekler ve Kesikler’i de unutmamalı!
Puşkin Evi’nde Leva adlı (isme dikkat) bir gencin yaşantısını okuyoruz. Bildungsroman gibi başlıyor, tabii Bitov o klasik yapıyı parçalayacak. Bu arada başlangıç da bir tuhaf; cumburlop ortadan dalıyoruz sanki. Leva’nın yaşantısı üzerinden Sovyet döneminde bireyin sıkışmışlığı, bunalımı, kimlik arayışı anlatılıyor. Leva, Rus edebiyatının ‘lüzumsuz adam’ tiplemesinin bir türevi. Tabii Sovyet rejiminin kültürel baskıları da dolaylı olarak anlatılıyor. Puşkin Evi de bu bağlamda önemli. Hem muhalif geleneğin öncüsü bir yazar hem onun adını taşıyan bir enstitü baskıcı kültürel kontrolün aracı. Nitekim bu kitap da hemen Rusya’da yayımlanmıyor.
Andrey Bitov’un ironik bir üslubu var, keyifli. Kendisi bu kitabı okumak için ortaokul bilgisi yeter dese de:) yer yer ağırlaşıyor metin. Merak edenlere, okusam mı diye kararsızlara ısrarla öneririm. Pek değerini bilmiyoruz:/
Burcu Booker okurken çekmişti, bu zamana kadar bekletmek benim hatam. Burcu önerileri bekletilmesin, hepimize not:)
Puşkin Evi gibi kült bir roman hakkında yazmak zor. Rus edebiyatından sayısız eser geçiyor; alıntılar, göndermeler, uyarlamalar…Kaçırdıklarım yakaladıklarımdan fazladır:)
Öncelikle kitabın adından başlayayım. Puşkin, Rus edebiyatının kurucusu kabul ediliyor, muhalefet geleneğinin de öncüsü. Burada Puşkin Evi derken, mekan olarak Puşkin Evi diye anılan Rus Edebiyat Enstitüsü değil Rus edebiyatı, kültürü kastediliyor. Tabii Puşkin’in en bilinen eseri Yevgeni Onegin’le de paralellikler var. Bitov, Puşkin’in mirasını modern biçimde yeniden yorumlayarak irdeliyor. Onegin hakkında az çok bilgi sahibi olan her okur kitapta kurmaca ile gerçekliğin çelişen doğasının sorgulandığını bilir. Toplum-birey çatışması, kimlik arayışı ile öne çıkar. Puşkin Evi’nde kurmaca - gerçeklik çatışması daha belirgin (oyuncul mu demeliyim). Andrey Bitov sık sık araya giriyor, anlatıcı müdahaleleri olduğu gibi, yazar Bitov müdahaleleri de var. Yetmiyor bir de varyantlar ekliyor. Hikaye bitiyor, yüz sayfa çeşitlemeli sonsözler yazmış:) Bitti mi, hayır bir de Şerhler var. Ekler ve Kesikler’i de unutmamalı!
Puşkin Evi’nde Leva adlı (isme dikkat) bir gencin yaşantısını okuyoruz. Bildungsroman gibi başlıyor, tabii Bitov o klasik yapıyı parçalayacak. Bu arada başlangıç da bir tuhaf; cumburlop ortadan dalıyoruz sanki. Leva’nın yaşantısı üzerinden Sovyet döneminde bireyin sıkışmışlığı, bunalımı, kimlik arayışı anlatılıyor. Leva, Rus edebiyatının ‘lüzumsuz adam’ tiplemesinin bir türevi. Tabii Sovyet rejiminin kültürel baskıları da dolaylı olarak anlatılıyor. Puşkin Evi de bu bağlamda önemli. Hem muhalif geleneğin öncüsü bir yazar hem onun adını taşıyan bir enstitü baskıcı kültürel kontrolün aracı. Nitekim bu kitap da hemen Rusya’da yayımlanmıyor.
Andrey Bitov’un ironik bir üslubu var, keyifli. Kendisi bu kitabı okumak için ortaokul bilgisi yeter dese de:) yer yer ağırlaşıyor metin. Merak edenlere, okusam mı diye kararsızlara ısrarla öneririm. Pek değerini bilmiyoruz:/
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.