Puan vermedi·231 syf.··
Beğendi
·2025 53. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 24 Temmuz 2025 00:00
En iyi kitap listelerinde karşımıza çıkan bir kitap aslında, ancak pek hak ettiği abartıyı göstermiyoruz sanki.
Maggie Nelson, Argonautlar’da sanatçı Harry Dodge ile ilişkisini ve annelik deneyimini; cinsiyet, beden, cinsellik, aşk vb. meselelerle birlikte ele alıyor. Queer teoriyi yaşantısı üzerinden irdeliyor, deneyimleriyle değişiyor, sorguluyor. Mesala Harry için internette cinsiyet zamiri olarak ne kullanıldığını arattığı bir bölüm var. Yaşadığı karmaşayı da şeffaflıkla yazmış. Ya da Harry’nin bedeni değişirken hissettiği ikilemleri, çekinceleri…Nelson, birçok yazardan alıntılarla ilerletiyor metni, asla didaktik değil. Felsefeyi, queer teoriyi kişisel yaşama aktarmış. İçten, sorgulayıcı, ufuk açıcı bir kitap. Annelik deneyimi de kitapta önemli bir yer tutuyor. Dayatılan annelik kalıbına karşı özgün, çelişkilerin olduğu sevginin temelinde yeni bir annelik inşa ediyor. “Kalbin çok cinsiyetli anneleri.”
Argonautlar’a sadece otobiyografi demek bana yeterli gelmiyor. Ototeori olabilir, felsefeyi ve queer teroyi barındırdığı için. Ancak burada kişisel deneyimden toplumsalı da yansıtan bir yaklaşım var. Annie Ernaux’nun Seneler’i ile bu açıdan benziyor. Nelson daha felsefi. Ernaux’nun otososyobiyografi tarzından yola çıkarak otososyoteori diyebilirim bu kitaba. İnsan illa sınıflandırmak bir türe ait kılmak istiyor, oysa Nelson’ın eleştirdiği şey de buydu! Bir türe ait olmayınca değeri olmuyor mu? Çok cinsiyetli bir kitap bu
Kitabın her sayfasını paylaşmak istesem de birkaç sayfa örnek ekledim. Böyle bir kitaba tabii ki #reklam diyeceğim, ille de okunmalı! Bencesi falan yok, çok objektifim burada:)
·
65 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.