Kitabı okurken insan farkında olmadan tanı koymaya çalışıyor.
Oysa asıl mesele bu değil.
Önemli olan, insanın kendine yabancılaşması.
Toplumdan dışlanmak mı daha korkutucu,
yoksa insanın kendi içinde yalnızlaşması mı?
İnsan bazen başkalarıyla değil,
kendi içindeki “öteki”yle baş edemez.
Toplumun onayladığı benlik güçlenirken,
sessiz kalan taraf yavaş yavaş silinir.
Ve en tehlikelisi:
Bir gün o “öteki”nin senden daha güçlü olmasıdır.
Herkese, normal olmak için kendini susturmadığı bir yaşam dilerim.