Bazen geçmiş insana geride kalmış gibi gelmiyor..
Agatha Christie'nin 
Noel'de Cinayet romanı, benim için yılbaşı süsleriyle parlatılmış bir aile fotoğrafının arkasına gizlenmiş derin bir çürümenin hikâyesi oldu. Christie bu romanda cinayeti yalnızca "kim yaptı?" sorusuna indirgemiyor. Aksine, aile denen yapının içinde yıllarca biriken öfkeyi, kırgınlığı ve suskunluğu adım adım açığa çıkarıyor.
Hikâye, zalimliğiyle nam salmış yaşlı Simeon Lee'nin, uzun süredir görüşmediği çocuklarını Noel için aynı çatı altında toplamasıyla başlıyor. Daha ilk sayfalardan itibaren bu davetin iyi niyetli olmadığı hissi seziliyor. Sevgiyle değil, hesaplaşmayla dolu bir buluşma bu. Ardından gelen cinayet ise neredeyse kaçınılmaz, çünkü Christie, okuru cinayetten çok önce, bu evde bir suçun doğacağına ikna ediyor.
Poirot'nun bu romandaki varlığı bana her zamanki gibi sakin ama keskin bir adalet duygusu hissettirdi. Olaylara duygusal tepkiler vermiyor. Aksine, herkesin saklamaya çalıştığı küçük ayrıntılara, yüz ifadelerine, kelimelerin arasına gizlenmiş niyetlere odaklanıyor. Özellikle insan karakteri vurgusu, bu romanın bel kemiğini oluşturuyor. Poirot için suç, yalnızca bir eylem değil, uzun yıllar boyunca beslenen bir ruh hâlinin sonucu.
Agatha Christie'nin Noel'de Cinayet romanı, benim için yılbaşı süsleriyle parlatılmış bir aile fotoğrafının arkasına gizlenmiş derin bir çürümenin hikâyesi oldu. Christie bu romanda cinayeti yalnızca "kim yaptı?" sorusuna indirgemiyor. Aksine, aile denen yapının içinde yıllarca biriken öfkeyi, kırgınlığı ve suskunluğu adım adım açığa çıkarıyor.
Hikâye, zalimliğiyle nam salmış yaşlı Simeon Lee'nin, uzun süredir görüşmediği çocuklarını Noel için aynı çatı altında toplamasıyla başlıyor. Daha ilk sayfalardan itibaren bu davetin iyi niyetli olmadığı hissi seziliyor. Sevgiyle değil, hesaplaşmayla dolu bir buluşma bu. Ardından gelen cinayet ise neredeyse kaçınılmaz, çünkü Christie, okuru cinayetten çok önce, bu evde bir suçun doğacağına ikna ediyor.
Poirot'nun bu romandaki varlığı bana her zamanki gibi sakin ama keskin bir adalet duygusu hissettirdi. Olaylara duygusal tepkiler vermiyor. Aksine, herkesin saklamaya çalıştığı küçük ayrıntılara, yüz ifadelerine, kelimelerin arasına gizlenmiş niyetlere odaklanıyor. Özellikle insan karakteri vurgusu, bu romanın bel kemiğini oluşturuyor. Poirot için suç, yalnızca bir eylem değil, uzun yıllar boyunca beslenen bir ruh hâlinin sonucu.·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.