Ahırın yanındaki büyük çınarın gölgesinde durmuş, çalışanlardan biriyle sohbet ederken burnuna taze saman ve toprak kokusu karıştı. Bu doğal ve keskin koku, onu çocukluğuna götürdü. Bir zamanlar burada, anneannesinin elini tutarak yürüdüğü yolları şimdi kızı Nehir adımlıyordu. Zamanın geçişi, kuşakların dönüşümü, ona hem hüzünlü hem de derin bir anlam veriyordu.