Şermin Yaşar hem kişisel yaşantısı hem eğlenceli edebiyatı ile çok sevdiğim bir yazardır. 18 öyküden oluşan bu kitabını da yine keyifle okudum. Nüktedan yazım tarzına rağmen insanın içinde bir yerlere dokunabiliyor öykülerinde. Sıradan insanların hiç de sıradan olmayan takıntılarını, kederlerini , anılarını, yaralarını konu ediyor. Kitaba ismini de veren ilk öyküsü 'gelirken ekmek al ' ile bekleyiş, sabır, umut, isyan, umutsuzluk duygularını dudağınızın kenarında hafif bir gülümseme ile yaşıyorsunuz. Zaten kitabın ismi çok çekmişti beni gördüğümde. Şermin yazmasa da sırf isminden dolayı okurdum bu kitabı. Bazı cümleler vardır, her şeyin yolunda olduğu hissi verir insana. Bu da öyle bir cümle. 'Gelirken ekmek al ' . Eve gidiyorsun. Dünyanın en güzel şeyi eve gitmek bence. Daha güzeli evde olmak . Üstelik evde seni bekleyen biri var. Ya da evde olan sensin ve geleceğinden emin olduğun biri var. Yemek yapılmış, sofra hazır, günün yorgunluğu bir tarafa , beklediğin biri var. Gelecek, eminsin. Eve gelmeden düşündüğü son şey sensin. Arıyor ve diyorsun ki 'gelirken ekmek al ' . Her şey yolunda... Ya da eve gelen sensin diyelim. Biliyorsun seni bekleyen bir ev var. O evi yuva yapan biri var. Yemekler yapılmış, sofra hazır, saate bakıyor bir gözü, seni bekliyor. Günün yorgunluğu bir tarafa, arıyorsun ve sana şöyle diyor. 'Gelirken ekmek al ' . Her şey yolunda. Anahtarın var ama kapıyı onun açmasının mutluluğunu yaşamak için zile basacaksın. O , anahtarın olduğu halde kapıyı çalmanın nedenini biliyor olacak ve yüzünde yorgun bir gülümseme ile açacak kapıyı. Her şey yolunda...
Son öyküsü 'Aklımda ' ile kitabı yine gülümseyerek kapatmanızı sağlıyor Şermin. Iyi okumalar dilerim
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.